nieuwe maan
Welkom De maan De Natuur De Magie De Mystiek
 

Wat vind ik hier?

Lees hier over symbolen en symboliek.



Belangrijke links

Gastenboek

Kalender

Weblog

website overzicht

Startpagina

Contact

Linkpagina
























live long and

prosper

Op Joodse graven vind
je soms het symbool van Cohanim. (Hebreeuws voor priester) Het is de zegen van de priester.


De Startrek fans onder ons herkennen de groet van De Vulcans zoals Dr Spock het gebruikt in de serie. Leonard Nimoy, de acteur die Dr Spock vertolkt, opperde het gebruik er van nadat hij het gezien had in een synagoge en paste het aan door slechts één hand te gebruiken.

 

Begraafplaatsen

Begraafplaats Oud Eik en Duinen in Den Haag is een van de oudste begraafplaatsen van ons land. Op het terrein van maar liefst 14 hectare liggen ruim 20.000 graven. De monumentale begraafplaats ademt de unieke sfeer van een rijke historie.

Laan van Eik en Duinen 40, 2564 GT Den Haag



De zandloper als symbool voor vergankelijkheid.



Gemeentelijke begraafplaats Tongerseweg.

Een van de mooiste begraafplaatsen van Nederland ligt in  Maastricht. Wie de begraafplaats voor het eerst bezoekt, raakt overdonderd door de grote hoeveelheid geschiedenis die letterlijk op je af komt. Grafstenen met Franse teksten, overschaduwde lanen en een kapitale kapel zetten de toon. Het is er bovendien groen en op het oude gedeelte is het vooral op een mooie voorjaarsdag goed toeven. De nieuwere gedeelten van de begraafplaats herbergen ook zo hun verrassingen. Feitelijk bestaat de begraafplaats uit meerdere delen, al dan niet afgescheiden door een muur. Zo is er een joods gedeelte, een protestants en een deel dat men voorbestemde voor niet gelovigen. Inmiddels is er zelfs een Islamitisch gedeelte te vinden op de begraafplaats. De variëteit aan grafmonumenten die al deze geloven en levensbeschouwingen met zich mee brengen, is zo uiteenlopend dat het bekijken ervan alleen al de moeite waard is.


De lelie als symbool voor maagdelijkheid.

De Heemsteedse gemeentelijke begraafplaats ligt aan de Herfstlaan. Hij behoort tot de mooiste
begraafplaatsen van Nederland. De landschappelijke aanleg is in 1828 ontworpen door de beroemde tuinarchitect
J.D. Zocher. Dit oorspronkelijke ontwerp is nog terug te vinden in de oudste delen de begraafplaats. De nieuwe delen zijn zodanig ontworpen dat ze één geheel vormen met de oudere delen. De sfeer die op de begraafplaats
heerst, is ingetogen en rustig, mede dankzij de grote, donkere coniferen. Deze groenblijvende heesters zijn symbolen voor het 'eeuwige leven'. Behalve als laatste rustplaats fungeert de begraafplaats ook als wandelgebied voor recreanten, die zich aangetrokken voelen tot
de rustgevende omgeving en de natuurlijke
uitstraling van het terrein.


Het anker als symbool voor hoop, vaak te vinden op graven van schippers.


Zorgvlied is wellicht de mooiste begraafplaats van ons land. Als een buitenplaats ligt de dodenstad aan de Amstel. De ringweg A10 gaat er vlak langs en toch is het er opmerkelijk stil. De begraafplaats is een Amstelveense enclave in Amsterdams grondgebied, in 1869 aangelegd op een weiland, dat restte van de vroegere buitenplaats Zorgvliet. Het oudste deel is van de Haarlemse tuinarchitect Jan David Zocher, die ook het Vondelpark ontwierp. Hij nam zoveel mogelijk de natuur als voorbeeld, met slingerpaadjes, bomengroepen en onvermoede doorkijkjes, kenmerken van de Engelse landschapsstijl. Zijn zoon Louis Paul Zocher breidde de begraafplaats in 1892 uit in dezelfde stijl, die
zich bijzonder leende om weemoed met schoonheid te verbinden.

Amsteldijk 273, 1079 LL Amsterdam



De wijzende vinger naar boven symboliseert de weg naar de hemel waar de overledene is heengegaan.


Moscowa: een begraafplaats met een Russisch klinkende naam. Achter die naam moet wel een mooie geschiedenis zitten en dat is ook inderdaad het geval. De naam van de begraafplaats is verbonden aan een nabij gelegen boerderij uit 1847 die nog steeds bestaat. Deze boerderij werd in dat jaar gebouwd op initiatief van Hendrik Jacob Carel Johan baron van Heeckeren, heer van Enghuizen en Beurse (1785-1862). Van Heeckeren had in 1821 het landgoed Sonsbeek aangekocht en hij breidde deze in de loop van de jaren uit. Hij liet achtereenvolgens drie ontginningsboerderijen bouwen waarvan Moskowa de eerste was. De twee anderen kregen de namen Dresden en Leipzig. Deze namen had Van Heeckeren niet zomaar gekozen. Militair in hart en nieren had hij als jong officier
deel genomen aan vele veldtochten in Pruisische
en Franse dienst. Onder Napoleon trok Van Heeckeren in 1812 naar Rusland. Op 7 september 1812 maakte hij onder andere de slag bij
Borodino mee, bij de Fransen beter bekend als de slag bij Moskowa. De Fransen versloegen hier de Russen, waardoor de weg naar Moskou open lag. In 1876 kocht de gemeente Arnhem ten noorden van de boerderij een stuk
grond om in gebruik te nemen als nieuwe begraafplaats. Het terrein dat gebruikt werd stond in die tijd echter bekend als de 'Galgenberg', een niet
al te populaire naam. De gemeente koos daarom voor de naam van de boerderij als naam voor de begraafplaats.

Waterbergseweg 18 6815 AP Arnhem


Handen zijn een veel voorkomend grafsymbool. Hier zie je duidelijk onderscheid tussen de mannen en vrouwenhand. Het gaat dus om een echtpaar waar de man zijn vrouw helpt over te gaan met de belofte elkaar weer te zien in het hiernamaals.


Begraafplaats Oud-Zuilen

Zuilen, nu Oud-Zuilen, was één van de eerste gemeenten in Nederland waar een begraafplaats buiten de bebouwde kom werd aangelegd. De familie Van Tuyll van Serooskerken, eigenaren van Slot Zuilen, stimuleerde deze nieuwigheid. De familie heeft haar eigen gedeelte op het terrein. Op het openbare gedeelte vindt je graven van bekende Oud-Zuilense families, maar ook van veel anderen die een band hadden met de gemeente. De begraafplaats is nog steeds in gebruik. Je vindt de begraafplaats niet ver van slot Zuylen, in het groen tussen bomen en weilanden, aan de Groeneweg.







De afgebroken zuil

Begraafplaats Muiderberg

De indrukwekkendste begraafplaats van de Hoogduitse joden ligt in Muiderberg. Na de Portugese begraafplaats in Ouderkerk aan de Amstel is het Nederlands oudste joodse begraafplaats. In 1642 kochten Hoogduitse joden de grond in Muiderberg. Kort daarna, in 1660, kochten de Poolse joden een belendend stukje grond. Na de vereniging van beide gemeenten voegden zij ook hun begraafplaatsen samen. Mettertijd vonden er verschillende uitbreidingen plaats. Muiderberg is van oudsher de grootste joodse begraafplaats van Nederland. In 1933 bouwde Harry Elte, architect van de synagoge in de Jacob Obrechtstraat, een nieuwe ontvangstruimte en een nieuw metaarhuis (reinigingshuis) dat later als aula dienst ging doen. Boven de ingang van de aula staat in het Hebreeuws: 'Wij weten, Eeuwige, dat uw recht rechtvaardig is' - een citaat uit het gebed voorafgaand aan de begrafenis.

googweg 6 Muiderberg


Steentjes op grafzerken zijn stille getuigen van bezoekers die eer kwamen bewijzen aan de overledenen. Een van oorsprong joods gebruik wat ook steeds meer op andere begraafplaatsen te zien is.

Begraafplaats Westerveld.

Eind 19de eeuw zochten rijke Amsterdammers een exclusieve plek voor een begraafplaats verweg van de drukke stad. Ze vonden die in de duinen van Kennemerland. In 1888 kochten de initiatiefnemer de buitenplaats Westerveld, twee jaar later werd de begraafplaats ingewijd. En 100 jaar geleden opende hier het eerste crematorium van Nederland zijn deuren. Westereveld is de oudste particuliere begraafplaats van Nederland waar men de top van zakelijk, cultureel en artistiek Amsterdam kunt vinden . 

Duin en Kruidbergerweg 2-6, 1985 HG Driehuis



 
Op deze pagina:


Inleiding symboliek
Symbolen op graven
Getallen als symbolen
...
....
...
....
.....


Inleiding symboliek

Symbolen zijn een bijzonder fenomeen. Ze hebben de eigenschap om een boodschap over te brengen in de vorm van een figuur. Om de magie van een symbool te begrijpen dien je eerst te begrijpen wat een symbool teweeg brengt.
Woorden spreken ons aan op het verstand, de linker hersenhelft.
Dit deel analyseert en onderzoekt.
Symbolen spreken ons aan op ons gevoel, de rechter hersenhelft.
Dit deel synthetiseert, laat het verband zien.
De kracht van het symbool ligt in het feit dat zij het onderbewustzijn kan aanspreken. Het symbool bied toegang tot een wereld aan verwante betekenissen die niet of moeilijk onder woorden te brengen zijn. Een symbool roept een emotie op die de gedachtegang omzeilt en direct aanspreekt tot het hart.

Carl Gustaf Jung toonde aan dat het onderbewustzijn zich uitdrukt in beelden. Daarmee kunnen we het ontstaan van symbolen begrijpen. Want symbolen zijn al zo oud als de mensheid. De primitieve mens had nog geen taal tot zijn beschikking maar wilde wel uitdrukking geven aan dingen die belangrijk voor hen waren. De beelden en symbolen ontstonden vanuit een gevoel en daarmee konden zij voorbijgangers aanspreken om de essentie van die plaats, dat graf of die religieuze plek aan te geven.

Met de komst van de taal is het diepere weten en begrip van oersymbolen op de achtergrond geraakt. Toch is het gebruik van symbolen nog springlevend.
Denk bijvoorbeeld aan de verkeersborden. Het roept een direct begrip op zonder verdere informatie over te hoeven brengen. Hiermee kunnen we aantonen hoe belangrijk symbolen zijn. Als in een flits begrijp je de regels op dat punt en kun je direct verder gaan met het concentreren op de handelingen van bijvoorbeeld het besturen van de auto.Een verkeersbord met woorden leidt veel meer af van wat je aan het doen bent dan een symbolisch verkeersbord.
Waarom zijn verkeersborden die een gevaar aanduiden in de vorm van een driehoek met de punt naar boven? Dit driehoek staat symbool voor de mannelijkheid, het vuur. Onbewust worden we dus aangevuurd om actie te ondernemen, alert te zijn. Alleen het bord wat aangeeft dat we voorrang moeten geven is met de punt naar beneden. Het is het oersymbool voor de vrouwelijkheid, het water. We worden aangespoord om mee te stromen en aan te passen.

De oersymbolen zijn nu meer een onderdeel van de symboliek. Typische oersymbolen zijn de cirkel, de ruit, de driehoek en het vierkant, lijnen, spiralen en punten. Maar ook aantallen en kleuren hebben een diepere betekenis. Het best is dat te zien in de middeleeuwse kunst en de architectuur van kerken. Let op waar je die oervormen ziet verschijnen. In het patroon van de vloer, de vormen in de gevels, het aantal pilaren, de vormen van de ramen, het aantal hoeken van het doopfont. Bestudeer kunstwerken en tel eens het aantal personen of kijk naar de kleuren van hun gewaden. Allen geven een diepere betekenis aan het geheel.

Een symbool zet aan tot associëren. Het roept allerlei woorden op en die kunnen voor een ieder anders zijn, maar het gaat nog steeds over het zelfde symbool. Ons bewustzijn moet eerst vertrouwd raken met het symbool om er de diepere betekenis van te kunnen ervaren. Wij raken vertrouwd met een symbool door het in eerste instantie proberen te verwoorden of te associëren met andere symbolen die er aan verwant zijn. Maar het daadwerkelijke inzicht in een symbool komt pas als we het kunnen ervaren in ons onderbewustzijn. Met een blik op het symbool begrijpen we dan direct de essentie. Het is een universele manier om inzicht en kennis door te geven. De taal van symbolen is een waardevolle sleutel tot eeuwenoude wijsheid over het leven, het universum en de mens.

©ezinenieuwemaan 2014





Symbolen op graven

Noem het morbide, maar kerkhoven fascineren mij. De serene rust geeft mij de kans om even te ontsnappen aan het dagelijkse. Het is net alsof je in een vacuüm loopt, als levende tussen de doden. Een plek waar je even alles kan los laten. Je hoeft niet te praten of te luisteren, alleen maar te zijn. Daarnaast is het een plek van historie, elke zerk verteld zijn verhaal. Hoe het graf is onderhouden, welke voorwerpen er staan, de staat van de bloemen en beplanting. Soms geeft de tekst op de zerk je de kans om iets meer te weten te komen over de persoon die daar begraven ligt. Maar er is meer te ontdekken door de symbolen te onderzoeken die op de grafstenen te zien zijn. Eerst zag ik alleen de duiven en engeltjes, maar vooral op oude of “beroemde” begraafplaatsen vind je een grote verscheidenheid aan symboliek . Van sommige symbolen ligt de betekenis vrij voor de hand, zoals beeltenissen van een kruis, een hart of joodse ster, maar anderen veel minder. Ze lichten een tipje van de sluier over de overledenen of de personen die zij achterlieten. Kijk ook eens in het buitenland op begraafplaatsen, elke cultuur heeft zijn eigen geliefde symbolen.

Begraafplaats Amerongen 2011. foto: Nieuwemaan


Afgebroken zuil: Symbool van het plotselinge (veelal jonge) afgebroken leven. De zuil komt voor als afbeelding op een grafsteen en als grafmonument zelf. Veelal wordt ze versierd met guirlandes.

Het anker: Algemeen symbool van hoop. De vroege middeleeuwen ook wel gebruikt als verborgen kruis. Vaak is de ketting aan het anker gebroken, het schip is losgebroken en uit het zicht.

Gevleugelde zandloper: Symbool van de kortstondigheid van dit leven en het onvermijdelijke naderende stervensuur. Als symbool van de dood kwam de zandloper voor het eerst voor in de late Middeleeuwen. De zandloper die voorzien is van vleugels (links de vleugel van de duif 'de dag' en rechts de vleugel van de vleermuis 'de nacht'. De betekenis van de vleugels (soms ook alleen duivenvleugels) is dat het leven vervliegt bij dag en nacht, bij goed en kwaad. De omkeerbaarheid van de zandloper wordt in de christelijke traditie gezien als het nieuwe leven na de wederopstanding.

Schedel: Een veel voorkomende voorstelling is een kind dat op een doodshoofd slaapt. Als bijschrift staat er dikwijls bij: 'Nascentes morimur' (Vanaf onze geboorte sterven wij). Het is een symbool van de kortstondigheid van het leven De schedel met gekruiste beenderen: Een Vanitassymbool (het latijnse 'Vanitas' staat voor 'ijdelheid'). De schedel met de gekruiste beenderen verwijst naar de kortstondigheid van het leven en de betrekkelijkheid van alle aardse bezit.

                    

                doodshoofdweblog


Skelet: Symbool van de vergankelijkheid van de mens

Gesluierde urn: Oud Romeins symbool voor de ziel en de eindigheid van het leven. Het woord urn is afkomstig van het Latijnse 'urna' en het werkwoord 'urere' wat verbranden betekent. De sluier op de asurn is het symbool van het afdekken of bedekken van het leven. Het kan ook de sluier tussen de werelden symboliseren.

Schelp: Symbool van vruchtbaarheid, liefde, huwelijk en leven. In de christelijke traditie beschouwt men de schelp als symbool van het graf dat de mens na de dood omsluit, voor hij mag opstaan.

Slakkenhuis: Symbool van de harmonie door zijn harmonisch gevormde spiraalvormig huis. Ook het symbool van zelfgenoegzaamheid, de slak draagt immers zijn hele bezit met zich mee.

Fakkel of toorts: De omgekeerde fakkel was al in de oudheid symbool van het gedoofde leven en attribuut van de dood. Een brandende fakkel verwijst naar hernieuwd leven en wederopstanding.

Kaars of kaarslicht: Symbool van licht, dat de goddelijke harmonie weerspiegelt.

Obelisk: In het oude Egypte was de obelisk, met haar vier zijden en piramideachtige punt, symbool van het heersen over de vier windstreken en een teken van macht. Later werd dit het symbool van standvastigheid en deugd. Vaak te vinden op graven van vrijmetselaars.

                           
Op dit graf zien we een pentagram met de punt naar beneden.
Het is het symbool van een vrouwenloge in de vrijmetselarij.
De vlinder symboliseert de transformatie in het leven. Foto: Nieuwemaan

Olielamp: Symbool van het eeuwige licht, verwijzend naar de eeuwigheid en de onsterfelijkheid.

Engel:  Cherubijn Victoria, de gevleugelde godin van de overwinning uit de oudheid, werd in de christelijke traditie boodschapper van God. Engelen hebben vaak bloemen- of lauwerkransen in de hand, ze strooien bloemen op het graf, musiceren of wenen. De kinderengel draagt vaak een lange wijde jurk, symbool van hemelse sferen. De vleugels staan voor de goddelijke opdracht. Vaak zijn de engelhoofdjes met vleugelparen op de grafsteen afgebeeld.

Brandend hart: liefdadigheid.

Zwaard: gerechtigheid en kracht.

Boek: symboliseert meestal de bijbel, maar kan ook verwijzen naar kennis. Een gesloten boek verwijst meestal naar een afgerond leven.

Dieren:

Duif: vrede en verzoening. De duif verwijst ook naar eenvoud, onschuld en zuiverheid. In de christelijke traditie is de duif zittend op een grafsteen het symbool van de ziel van de overledene, die krachten verzamelt voor de reis naar de hemel.

Hond: De hond is het symbool van trouw en waakzaamheid. De hond wordt veelal afgebeeld aan de voeten van de dode (baas).

Konijn: Symbool van vruchtbaarheid, is echter ook op veel kindergraven te zien als symbool van liefde voor dit (knuffel)dier.

Lammetje: Bij kinderen wordt het vaak als symbool van reinheid en onschuld gebruikt.

Leeuw: Hij belichaamt als symbool kracht, macht en krijgshaftigheid. Bij oude adellijke graven zien we dan de leeuw ook dikwijls aan de voeten van de afgebeelde overleden persoon zitten of liggen, soms ook op zijn rug liggend als symbool van onderdanigheid aan de afgebeelde persoon.

Pauw: De pauw heeft verschillende betekenissen, afhankelijk van de cultuur. In de christelijke traditie staat hij symbool voor de verheerlijking en opstanding. Zijn vlees gold als onbederfelijk. In de islamitische traditie staat hij symbool voor de kosmos en de hemellichamen zon en maan. I
n de middeleeuwen gold het als symbool van Vanitas (ijdelheid), Luxeria (overvloed) en Superbia (hoogmoed).

Slang :Het oude symbool voor leven en de dood, gif en genezing. De Grieken kenden de mythische slang 'Python', die in het dodenrijk leefde en met het Griekse orakel Delphi verbonden was. De 'staartbijtende' slang (ouroboros) is het symbool van de oneindigheid, de Alpha en Omega. Ook symbool van 'moeder aarde'. Zij wijst op de begrenzing, op het feit dat alles besloten is en op de oneindigheid.

Uil: Symbool van de nacht en de dood. De uil heeft immers het vermogen om in het donker te zien en geruisloos te vliegen. Door dit vermogen en zijn angstaanjagende kreet ging men er vroeger vanuit, dat als de uil kraste in de nacht, er spoedig een dode zou volgen. De uil gold al in het oude Egypte en Indië als dodenvogel. Voor de Grieken was de uil het attribuut van de godin Pallas Athene en daarmee het symbool van (Athene's) wijsheid. De christelijke betekenis werd, omdat de uil een nachtdier is, een symbool van degenen die de duisternis liefhebben (ongelovigen, ketters en wereldwijzen) of, omdat de uil kan zien in de duisternis, een symbool van de gelouterde ziel.

Vlinder: Als algemeen symbool symboliseert de vlinder de kortstondigheid van het leven, dit vanwege zijn teerheid en korte levensduur. Bij het sterven van de mens ontstijgt de ziel haar stoffelijk omhulsel, zoals een vlinder haar pop. De drie stadia die de ziel doorloopt: leven, dood en wederopstanding.

Zwaan: De zwaan is het symbool van de eeuwige trouw. De zwaan leeft namelijk streng monogaam en blijft vrijwel altijd alleen voor de rest van zijn leven als hij zijn partner verliest.

Bloemen, planten en bomen.

Druiven: Als bloedsymbool is de druif het teken van leven en dood.

Eikenblad of eikels: Eikenhout werd als onverwoestbaar beschouwd en was daarom het symbool van de onvergankelijkheid. De eik was ook het symbool van onsterfelijkheid en eeuwig leven. Eikenbladeren staan vaak voor een lang leven. De eikel vind je ook nog wel eens op oude kindergrafjes.

Lelie: Het symbool van maagdelijkheid, maar kan ook verwijzen naar de wederopstanding. Lelies waren geliefde bloemen bij een begravenis vanwege haar sterke geur, die de stank van de dood konden verbloemen.

Klaproos: Symbool voor de kortstondigheid van het leven. Vrede en rust. Vaak te vinden op graven van soldaten.

Klavertje drie: Symbool van de heilige drie-eenheid.

Klimop: De klimop is het symbool van het eeuwige leven vanwege z'n altijd groene bladeren. Ook is het een symbool van de eeuwige vriendschap. De klimop houdt de herinnering vast, daarom wordt ze ook veel als grafbeplanting gebruikt.

             

Hedera overwoekert een familiegraf. Foto: Nieuwemaan

Lauwerkrans: De lauwerkrans van laurierbladeren is door de groenblijvende bladeren symbool van onvergankelijkheid en eeuwig leven. Het is tevens het symbool van de overwinning, roem en eerbetoon. Een schedel omkranst met lauwertakken symboliseert de heerschappij van de dood over de levenden.

Papaver: Het symbool van Hypnos, de god van de slaap, en van zijn zoon Morpheus, de god van de dromen. Hypnos is de tweelingbroer van Thanatos, de god van de dood.

Roos: Ze duidt op schoonheid, de liefde en de vergankelijkheid van het leven. De roos komt op veel grafmonumenten en in rouwadvertenties voor met een gebroken steel, als symbool van een afgebroken leven. Soms zien we ook een verdorde roos afgebeeld, het symbool van een verwelkt lichaam. De bloem komt in de symboliek met en zonder doornen aan een steel of aan een tak voor. Maria wordt ook wel de roos zonder doornen genoemd.

Taxus: Net als de laurier en de klimop blijft de taxus altijd groen en is symbool van de onvergankelijkheid, rouw en dood. In de Griekse mythologie is de taxus een boom van de onderwereld.

Treurwilg: De treurwilg is het symbool van rouw en verdriet. De hangende takken symboliseren de tranenstroom die in de aarde verdwijnt. Voor de Germanen was de wilg het symbool van de dood. In de onder- wereld waren uitgestrekte wilgenbossen, waar de doodsgoden woonden. Een knoop in een wilgentak leggen was vroeger voldoende om iemand te laten sterven. Men noemde dit ook wel 'doodknopen'. Wie zo'n knoop losmaakte stierf zelf.

Zonnebloem: De zonnebloem staat voor een niet-aflatende toewijding. Deze betekenis is ontleend aan de Griekse mythe, waarin Clytia verliefd wordt op de zonnegod Apollo, die alleen oog heeft voor haar zuster Leucothea. Door toedoen van Clytia sterft Leucothea, waarna de eerste verandert in een zonnebloem. Dit motief komt met name in de jaren twintig op grafstenen voor.

©Ezinenieuwemaan 2014

Bronnen:
Begraven & begraafplaatsen, monumenten van ons bestaan (H.L. Kok)
De geschiedenis van de laatste eer in Nederland (H.L. Kok)




Getallen als symbolen

In eerste instantie zijn getallen voor ons een manier om te rekenen en te ordenen. Dat getallen naast een kwantiteit ook een kwaliteit kunnen uitdrukken is minder bekend. Sinds de ontdekking dat de lengte van een snaar (mede) bepalend was voor de hoogte van het geluid dat het voortbrengt begon men te beseffen dat alle verschijnselen te herleiden zijn tot een getal. Dat kosmische cycli tot telbare eenheden konden worden herleid leidde tot het idee dat getallen niet alleen ordeningsmiddelen zijn maar aan de basis van het bestaan staan.

Pythagoras geloofde dat het universum door getallen werd beheerst. Middeleeuwse geleerden geloofden dat getallen een goddelijke oorsprong hadden en mystieke krachten bezaten. Die cijferwetmatigheid zien we terug in het leven van dieren en planten, maar ook in de vormen van gesteente, waarvan kristallen een sprekend voorbeeld zijn. Ook wij als mensen zijn uiteindelijk te herleiden naar een reeks getallen: onze geboortedatum, geboorte tijd en geboorte coördinaten.

Net zoals bij ieder symbool is de symboliek van het getal niet bedacht, maar gaat het om een beeltenis in het onderbewuste waar het bewustzijn eerst mee vertrouwd moet raken om de diepere betekenis te kunnen begrijpen. (Lees meer hierover in het artikel ”"inleiding symboliek”") De getallen worden in meerdere tradities gezien als een verbeelding van het scheppingsproces in de ruimste zin van het woord. Elk getal heeft zijn eigen energie en vibratie die je, als je die eenmaal leert aanvoelen , kunt terug vinden in andere symbolen die deze energie delen.

Het niets van de 0.

De nul is een vreemde eend in de bijt. In de 9de eeuw duikt het teken voor niets voor het eerst op in een Indiaas wiskundig geschrift. Het romeinse getallenstelsel kent geen nul. Geleerden uit die tijd keken argwanend naar dit getal. Hoe kan je immers rekenen met niets? Het duurde even voor men ging realiseren dat door iets niet te weten het mogelijk werd om iets wel te weten. Net zoals je pas weet wat donker is als je het licht kent.

De kerk wilde de nul eigenlijk verbieden. Want zij associeerden de nul met chaos, en daar was niets goddelijks aan. Sterker nog, dat moest wel het getal van de duivel zijn. Maar de handel zag er wel wat in. Het vereenvoudigde het rekenen aanzienlijk. Pas enkele eeuwen later werd de nul toegevoegd aan het huidige getallenstelsel.

Ook al is de nul relatief jong, het symbool ervoor , de cirkel, behoort samen met de driehoek, het vierkant en het kruis tot de oudste symbolen van onze beschaving. De nul is het symbool voor de oertoestand. Dat waar alles begint en eindigt. De nul is ook de overgang naar iets nieuws, naar een hogere octaaf. Immers, de enigste weg om verder te komen dan de negen is de 1 en de 0, samen vormen zij de 10. Vanuit de oertoestand van de nul is alles mogelijk. Het bezit alle mogelijkheden, alles is aanwezig, maar het is nog steeds niets. Dit wordt mooi verbeeld op de tarotkaart van de dwaas die het cijfer nul draagt. De dwaas laat zien dat steeds wanneer we bij nul beginnen, alle mogelijkheden weer open liggen. In de alchemie zien we de slang die in zijn staart bijt. Het is het alchemistische symbool voor de prima materia, de oerstof waar alles uit voortkomt. In de astrologie zien we de cirkel die de horoscoop omgeeft, waarin de aanleg en de mogelijkheden zijn omvat.

©ezinenieuwemaan2015

Bronnen: De symboliek van getallen – Hajo Banzhaf, Basis symbolen - Peter tromp, Tekens en symbolen - Madonna Gauding, Prisma van de symbolen, Dictionary of symbols – JE Cirlot, De wereldreis der symbolen – Graaf Goblet D’alviella.





Site Map