nieuwe maan
Welkom De maan De Natuur De Magie De Mystiek
 

Wat vind ik hier?

Schelpen met een verhaal.

Belangrijke links

Gastenboek

Kalender

Weblog

website overzicht

Startpagina

Contact

Linkpagina





Geluid in de schelp
Het geluid in de schelp wordt niet veroorzaakt door de bloedstroom in je oor.
Het geluid zou dan intensiveren na fysieke inspanning, en dit is niet het geval.
 De geluiden in de schelp zijn in feite omgevingsgeluiden. Echter door de vorm van de schelp worden de geluidsgolven gefilterd. Elke schelp heeft dus zijn eigen specifieke geluid, afhankelijk van de frequenties die de schelp resoneert of juist blokkeert.

GedicHt

Shell of the bright sea-waves!

What is it, that we hear in thy sad moan?

Is this unceasing music all thine own?

Lute of the ocean-caves!


 Or does some spirit dwell

In the deep windings of thy chambers dim,

Breathing forever, in its mournful hymn,

Of ocean’s anthem swell?

—Amelia Welby
 “To a Sea-Shell,” 1845

























Wit goud uit de zee

Waar kaviaar het zwarte goud is, is abalone het witte goud uit de zee. Maar anders dan kaviaar komt de zeeschelp van oorsprong vrijwel over de hele wereld voor. Ze zuigen zich vast op de rotsen met een gespierde poot. Deze is van veel soorten eetbaar en wordt beschouwd als delicatesse. De abalone is zeer exclusief en prijzig, vooral in Japan is de populariteit enorm. Het is een belangrijk ingrediënt in sashimi, het gerecht van verse, rauwe vis en schelpdieren. 

Mocht  u toevallig in januari op het eiland Cuernsey terechtko­men, ga dan bij laag tij en volle maan naar zee. De eerste vier maanden van het jaar, op de zes dagen volgend op volle maan, is het toegestaan om abalones te rapen en van het hele eiland spoeden zich mensen naar de markt om een grote hoeveelheid abalones te kopen om de tra­ditionele abalone-stoofschotel te maken.

Cuernsey, een van de Kanaaleilanden die voor de kust van de Noord-Franse regio Bretagne liggen, is een van de weinige plaatsen waar nog altijd de inheemse Europese abalone, de Haliotis tuberculata voor­komt. Abalone eet zeewier en is heel gevoelig voor milieuver­ontreiniging. Ze is ernstig bedreigd in haar voortbestaan.
In Frankrijk wordt abalone door duikers gevist, zowel legaal als illegaal, maar op de Kanaaleilanden mag er alleen vanaf de kust op gevist worden. 

Het vlees is taai, hoe je het ook eet, maar het smaakt heel lekker. Het geheim is dat de voet, het eetbare deel, mals gemaakt wordt door er een enorme klap op te geven.  Gestoofde zeeoren, a la Cuernsey, worden in boter gebakken en vervolgens een paar uur  gestoofd met kippenbouillon, spek en aardappelen.
Verse zeeoor is in Nederland in september en oktober sporadisch in speciaalzaken verkrijgbaar. Een mandje zeeoren van ongeveer 3 kilo in de schelp (aanvoer uit Frankrijk of Schotland) kost 115 euro.





























Ogen

Foto: Olympus BioScapes Digital Imaging Competition 

De jakobsschelp is bezet met tastdraden. Daartussen zijn ogen te zien waarmee het veranderingen tussen donker en licht kan waarnemen. Een jakobsschelp kan wel 100 ogen hebben.
Bij gevaar zwemt het weg door de kleppen te bewegen.







 




























































































































































































cowry en de V.O.C.


Tussen 1650 en 1790 werd de cowry als schelpgeld door de V.O.C in enorme hoeveelheden naar Nederland gebracht.  Niet om ze hier te verkopen, maar om ze door te verkopen aan de W.I.C  ( West Indische Compagnie) .  Zij kochten hiermee slaven in Angola en Guinee.  Deze  slaven werden later onder andere naar Suriname gebracht om daar te werken op de plantages.
 De prijzen van deze slaven varieerden nogal.   Soms konden ze al een gezonde slaaf kopen voor
 10 of 20 kilo kauri schelpen.   Dat waren ongeveer 10 tot 20.000 van deze schelpjes.

 De VOC heeft gigantische hoeveelheden van deze schelpen verhandeld.
Hoewel de kauri’s tropische zeeslakken zijn, worden heel af en toe toch kauri schelpjes gevonden aan de Nederlandse stranden. 
Dit komt omdat niet alle  schepen van de V.O.C  veilig de thuishaven bereikten.
Kauri’s  verdween voorgoed in de golven.
 Af en toe worden er ook nu nog kauri schelpjes gevonden. 
 Vooral in Zeeland, maar ook in Egmond aan Zee en de Zuid Hollandse kust.


 
  Op deze pagina:

Luisteren met een schelp
De abalone.
De jacob schelp.
De heilige conch.
De tijgerkauri.
Nautilus


Helder luisteren met een schelp

Wie heeft er nou niet schelpen gezocht aan het strand en als kind met verwondering afgevraagd hoe het komt dat je de zee kan horen in de schelp? Schelpen zijn altijd gewaardeerd om hun schoonheid en magische krachten. Ze dienden als geld, amulet, gebruiksvoorwerp en ter versiering.
Ook nu nog is de aantrekkingskracht van schelpen groot. Als verzamelobject, maar ook om de subtiele krachten die de schelpen herbergen te (her)ontdekken.

Zo beschrijft Donald Tyson een manier om met behulp van een grote schelp je helderhorendheid te ontwikkelen.
Het ruisende geluid doet denken aan golven die zachtjes breken op een zandstrand. Ook ik dacht eerst dat dit geluid veroorzaakt werd door het bloed wat door het binnenste van je oren stroomt. Deze theorie is echter ontkracht.
Wat er in feite gebeurd is dat door het plaatsen van de schelp tegen je oor de geluidsgolven van uit de omgeving worden gefilterd. Dit resulteert in de golfachtige ruis. Wellicht vallen dan geluiden op die normaliter onopgemerkt blijven.



In meditatieve toestand zou je volgens Tyson fragmenten van gesprekken kunnen opvangen, zoals de wind je flarden van een gesprek doen opvangen wat verderop plaatsvindt. In het begin zullen de flarden onsamenhangend zijn. In een later stadium zou je het onderwerp kunnen volgen en in gedachten kunnen gaan mengen in het gesprek. Mensen die aanleg hebben voor deze manier van helderhoren kunnen volgens Tyson op een gegeven moment commentaar terug verwachten van één of meerdere stemmen.
Er wordt aangeraden gebruik te maken van je linker oor als je rechtshandig bent en visa versa, maar het is aan jouw om te ontdekken welk oor meer receptief is voor deze techniek.
Je kunt het beste gebruik maken van een grote wulk.

Ik heb geen persoonlijke ervaring met schelpluisteren, maar ik vind het zeker een interessant verhaal. Ik kan me voorstellen dat het een manier kan zijn om in contact te komen met flarden uit de astrale wereld. 



Abalone

Er wordt nog wel eens gedacht dat het een halfedelsteen betreft, maar de Abalone is een schelp. De meeste onder ons kennen haar van de mooie sieraden die van het parelmoer worden gemaakt. Met een rijke schakering van kleuren die variëren van groen, blauw, paars en zwart is zij een lust voor het oog. De meest waardevolle Abalone heeft een blauwe kleur en wordt wel zeeopaal genoemd.
De Nederlandse naam voor de Abalone is Zeeoor, wat niet zo gek is als je de vorm van de schelp ziet.



Abalone wordt al eeuwen geoogst. In eerste instantie als voedsel, later ook voor sieraden en gebruiksvoorwerpen. In California wordt het weekdier beschouwd als een delicatesse en de start van het oogstseizoen heeft een karakter zoals die van onze haring.
De Abalone is een langzame groeier en kan heel oud worden. Ze leeft van kelp en bruine algen. Langs de rand heeft ze 5 openingen, gevolgd door een serie bulten. Naarmate ze groeit, vallen de achterste openingen dicht en worden nieuwe openingen gevormd. De openingen dienen voor de toevoer van zuurstofrijk water en het uitstoten van afval. De Abalone is de meest primitieve van de éénkleppigge weekdieren en is weinig veranderd sinds haar ontstaan in het Cambrium. Ze wordt gevonden in Amerika, Azië en Australië.
De Abalone schelp heeft in veel culturen als magisch ornament gediend. De reflectie van het parelmoer zou het kwade oog afwenden. Hiervoor werden kleine schelpen gebruikt in kettingen en armbanden. Indianen gebruikten de Abalone om water te offeren aan hun Maïsgodinnen. De iriserende kwaliteiten symboliseerden de bliksem. Thunderman, hun god van het onweer zou ogen hebben van Abalone en als er donder hoorbaar was zou hij zijn jas schudden die bedekt was met kralen van de Abalone.

Omdat het een natuurlijke substantie betreft wordt aangenomen dat het parelmoer van de Abalone net zulke krachten in zich draagt als edelstenen. De verschillende kleuren hebben een balancerend effect op alle chakra’s. Vooral de hartchakra wordt verlicht van angst, verdriet en bezorgdheid.De link met het element water suggereert dat Abalone een krachtige reiniger is.
Meditatie met de schelp helpt je nieuwe inzichten te verkrijgen zodat oude gewoontes kunnen worden losgelaten. De schelp schenkt inspiratie en magische creativiteit welke vooral kunnen worden ingezet om spreuken, rituelen en affirmaties te schrijven.
Abalone heeft de eigenschap om emoties te verzachten. Ze werkt positief in situaties waar samengewerkt moet worden. Ze stimuleert de intuïtie en psychische ontwikkeling.

Algemeen wordt gezegd dat de Abalone rijkdom, kracht en een lang leven schenkt. Astrologisch wordt ze verbonden met het teken Kreeft.
Lichamelijk is Abalone inzetbaar bij problematiek van het bewegingsapparaat, de spijsvertering en nerveuze hartklachten. In Vietnam wordt het poeder van de Abalone ingenomen bij oogproblemen.



De Jacobschelp

Ook wel de kam of mantelschelp genoemd; is een tweekleppig weekdier welke in Europa vooral te vinden is in het middellandse zeegebied en de Atlantische oceaan.
Ze valt direct op door haar symmetrische verschijning; ribbels die vanuit een rechte sluiting uitwaaieren naar de uiteinden. De schelp heeft een bol en een plat deel. Met de bolle kant ligt zij op de zeebodem en voedt zichzelf met plankton wat ze uit het zeewater zeeft. Op de karakteristieke ribbel randen van de schelp zitten lichtgevoelige sensoren waarmee ze donker en licht kan onderscheiden. Hiermee kan een eventuele vijand worden ontwaard en als reactie hierop sluit zij de kleppen met volle kracht waardoor ze als het ware kan wegzwemmen. Het geluid wat hierdoor ontstaat is onder water te horen.
Het weekdier is hermafrodiet, tweeslachtig. Om voort te planten produceert de schelp afhankelijk van het geslacht van dat moment rode (vrouwelijk) of witte (mannelijk) kuit wat naar de bodem zinkt. Na enkele weken komen de eitjes uit. Het weekdier wordt ongeveer 18 jaar oud, de jaren zijn af te tellen aan de groeiringen die je op de schel kunt ontwaren.
Een mantelschelp zul je niet vinden aan de Nederlandse stranden, maar in elke goed zeerestaurant staan ze op het menu en wordt als een delicatesse beschouwd. Ze worden geserveerd in de schelp welke je na het diner kunt meenemen.

De mantelschelp is vernoemd naar Jakob, een apostel van Jezus die van oorsprong visser was. Na de herrijzenis van Jezus vertrok hij naar Galicië (Spanje) om het evangelie te verspreiden. Hij was echter niet succesvol en ging teleurgesteld weer terug naar Jeruzalem. Daar kreeg hij onenigheid met de magiër Hermogenus die zich ergerde aan de populariteit van Jakobus. Hij jutte het volk op door te verkondigen dat Jacobus leugens verspreidde en uiteindelijk veroordeelde koning Herodes hem in het jaar 44 tot onthoofding. Jacobus was de eerste apostel die een martelaars dood stierf. 

 
Twee leerlingen van hem brachten zijn lichaam per bootje naar Galicië. Volgens de legende zou het bootje geen roer hebben en geleid zijn door een engel. Bij aankomst aan de kust van Galicië stak er een heftige storm op. Een man te paard op het strand zag het bootje in nood en reed het water in om de inzittenden te helpen. Bijna werden ook de man en zijn paard door de golven opgeslokt, ware het niet dat door zijn vurige gebeden de storm ging liggen. Eenmaal op het strand zagen zij hoe het paard bedekt was met mantelschelpen. Sinds dien gold de schelp als symbool voor st. Jacobus.
Het graf raakte in vergetelheid tot in de 7de eeuw. Een kluizenaar zou een mysterieus licht hebben zien stralen boven het struikgewas. De plaatselijke bisschop werd verwittigd en tot ieders verbazing ontdekten zij daar het graf van Jacobus. Op het graf werd uiteindelijk een kathedraal gebouwd en er groeide een stadje omheen, Santiago de Compostela. Santiago verwijst naar St. Jacob en Compostella naar “veld met sterren” het licht dat gezien werd boven zijn graf.
Vanaf de 11de eeuw ontstonden er allerlei pelgrimsroutes naar de grafplaats en werd als belangrijkste bedevaartsplek gezien na Rome en Jeruzalem.
De pelgrims legden hun tocht te voet af en droegen op hun hoed of kleed de Jakobsschelp. Huizen waar de pelgrims welkom waren om te overnachten waren herkenbaar aan zo’n schelp op de voordeur. De schelp diende ook als kop of bordje waarin de pelgrims gratis voedsel en drank konden krijgen bij de kerken die zij onderweg passeerden.

Ook nu nog worden er pelgrimstochten naar Santiago de Compostela ondernomen, te voet of per fiets. De naamdag van St. Jacobus valt op 25 juli.

De symboliek van de schelp en de pelgrimstocht lijken terug te grijpen op oude Keltisch ritueel waarin de schelp stond voor de ondergaande zon. Men ondernam de tocht westwaarts richting de Atlantische oceaan (vernoemd naar Atlantis), het einde der wereld, om zich aan  dood en wedergeboorte te onderwerpen. De tocht had een transformerend karakter. Volgends andere legendes werd de pelgrimstocht door jonge koppels ondernomen om zich er van te verzekeren nakomelingen te krijgen. De schelp symboliseerde hier vruchtbaarheid. Een voorbeeld hiervan is te zien in het Louvre waar men een afbeelding van Aphrodite kan vinden op een mantelschelp. In Pompeï zijn talloze afbeeldingen van de schelp op de huizen en gebouwen te vinden. Op een fresco is te zien hoe de godin Venus als een volgroeide vrouw uit een mantelschelp herrijst. De schelp heeft in de oudheid vaak symbool gestaan voor de vulva voor de vrouw dat associaties met liefde en vruchtbaarheid oproept.

De schelp is vooral geliefd als schaal om wierook te branden of om plengoffers uit te voeren. Als symbool van Venus past zij in liefdesrituelen, als de ondergaande zon in overgangsrituelen.
De schelp kan gedragen worden als beschermingsamulet tijdens reizen. Jonge mantelschelpen worden wel gebruikt om mee te divineren. Daartoe worden zij beschilderd met runen. Grote schelpen worden wel eens ingezet als frame voor een donkere spiegel.
Er wordt gezegd dat de schelp elke andere schelp kan vervangen indien nodig in een ritueel.




De heilige conch

Conch is eigenlijk een verzamelnaam voor alle éénkleppige schelpen die de vorm hebben van een slakkenhuis zoals de wulk en de noordhoorn. De schelp heeft sinds mensenheugenis een grote rol gespeeld in verschillende religies wereldwijd.
Zij werd ingezet als offer vat, maar vooral gebruikt als blaasinstrument. Hiertoe wordt de tip van de schelp afgezaagd zodat er een opening ontstaat ter grootte van een oud Nederlands dubbeltje. Het eerste gedeelte van de spiraal wat direct voor de opening zit wordt weggehakt met behulp van een beiteltje en een hamer.  De randen worden glad gevijld en van de ronde opening wordt een mondstuk gevormd. Om geluid uit de schelp te krijgen moet ze minimaal 15 tot 20 centimeter groot zijn. Je bespeelt de schelp zoals een trompet. In sommige culturen word het mondstuk van een ander materiaal gemaakt en aan de schelp bevestigd. De Conch wordt in het algemeen gebruikt om het geven van een signaal. Dit kan  de start van een ceremonie of offerande betreffen, maar ze is ook gebruikt als misthoorn.


Sadhu blaast op zijn conch. Foto: Getty images, Daily Mail.

Het geluid van de Conch wordt in India geassocieerd met AUM, de eerste klank van creatie.  Ze behoort aan Vishnu, het beschermende aspect van god. Er wordt gezegd dat het geluid al het kwade verdrijft, natuurrampen voorkomt en giftige beesten weg jaagt. In de mythologische verhalen van India heeft elke veldheer zijn eigen Conch en gaf het een naam. De Conch werd geblazen om de start van de oorlog tegen het kwade te symboliseren. Het geluid zou de belofte bevatten van voorspoed en geluk en het staat voor lessen van Buddha die net als het geluid in alle richtingen wordt verspreid.
De spiraal in de schelp staat voor het oneindige heelal. Schelpen met een rechtsdraaiende spiraal zijn het meest heilig daar ze de beweging van de zon, maan, planeten en sterren lang de hemel symboliseren. Ze staat voor het scheppende en beschermende. De schelp met een linksdraaiende spiraal behoort aan Shiva, welke vernietiging en transformatie symboliseert.
Water wat uit de Conch geschonken wordt is heilig en geliefd bij alle goden. De gene die  ritueel gewassen is met het water uit de Conch is het waardig om in alle heilige bronnen van het land te baden.
Doordat Vishnu in de schelp woont, is er bescherming op de plek waar de schelp zich bevind. Het is de reden waarom de rituele Conch nooit op ongewijde grond ligt maar op een speciale houder staat.

In Tibet werd ze vooral  in gezet als vat voor ritueel water en oliën. Tegenwoordig doet ze vooral dienst om de gelovigen bijeen te roepen voor een ceremonie.
De Griekse god Triton blies de Conch om stormen op te roepen of ze juist te beteugelen. De schelp werd geacht occulte krachten te bezitten en zelfs stenen die de vorm hadden van deze schelp werden als magisch beschouwd.
De indianen van Amerika gebruikten de Conch als muziekinstrument, om uit te drinken, als gereedschap om iets te kerven, en als sieraad.  Daarbij stond het zeediertje wat in de schelp leeft vaak op het menu.
De mensen van Hawaii bliezen de ceremoniële Conch voor de Menehune, kleine mythologische figuren die als goden worden beschouwd. Maar de Pu zoals deze Conch genoemd wordt nu vooral gebruikt bij officiële openingen.
De Azteken zette de Conch in bij het aanroepen van de vier windstreken en om de regengod Tlaloc aan te roepen. Het wordt wel gezegd dat hun god Quetzalquatl leven creëerde met behulp van een Conch.
In de gebieden van de Maya werd de Conch geassocieerd met de onderwereld en blies men de schelp om in contact te komen met hun voorouders.

Het oer geluid van de Conch geeft het gevoel als iets uit een ver verleden. Als je naar de bouw van de schelp kijkt kan je begrijpen waarom. Immers, de lucht wordt ingeblazen op de plek waar het zeediertje begon te groeien en gaat door de spiraal naar het jongste gedeelte van de schelp. Het geluid reist van het verleden naar het heden.
De diepe vibraties zouden helende eigenschappen hebben op de chakra’s en doordat het blazen van de Conch de nodige longcapaciteit vereist heeft het een gunstige invloed op de ademhaling.




De Tijgercowry

Deze tropische zeeslak is vooral te vinden rond de eilanden in de Indische oceaan. Ze lijkt het meest op het “koffieboontje“, een kleinere versie die ook wel op het noordelijke halfrond te vinden is. De slak leeft in wateren tot 10 meter diepte en voedt zich voornamelijk met bruine alg.
De Cowry, zoals ze internationaal genoemd wordt, heeft een lange historie als een symbool voor rijkdom en magische krachten.
De schelp representeerde in vele culturen het oog van de goden en de baarmoeder van de godin.

Indien je aangetrokken werd tot de Cowry zou je volgens een Afrikaanse legende verbonden kunnen zijn met Yoruba, de geest van de oceaan, welke geassocieerd werd met de rijkdom van moeder aarde en de kracht van de oceaan. De schelp gaf vruchtbaarheid en potentie en symboliseerde levenskracht en regeneratie.
Met een Cowry in je bezit gaf je de godin een plek om te verblijven. In de schelp kon je haar oude wijsheden horen fluisteren.

De Grieken associeerde de Cowry met de godin Venus. De vrouwen van Pompeii droegen de schelp om onvruchtbaarheid te voorkomen.

In Japan zijn de gebruiken rondom de Cowry nog springlevend. Zwangere vrouwen krijgen de schelp om de bevalling spoedig te laten verlopen. Mensen die bescherming wensen tegen het kwaad dragen de schelp als amulet. Op graven wordt de schelp geplaatst om zekerheid te bieden dat de overledenen herboren zal worden.

Als symbool van rijkdom heeft in China de schelp lange tijd als geld gediend. Zilveren en bronzen Cowry schelpen dienden als ruilmiddel. Dit bronzen exemplaar uit China is uit 400 BC.



De afbeelding van de schelp is nog te vinden op papiergeld. Zie links onder op het biljet.

In Egypte werd de schelp gebruikt om de mond van de god Orisis af te beelden.
In de Egyptische Mythologie creëerde Orisis al het leven door oneindig te masturberen. Men zag het als de oorzaak van de jaarlijkse overstroming van de Nijl, welke er voor zorgde dat het land weer vruchtbaar was.

Recentelijk is er een tijgerkauri gevonden in Adorp, Nederland. Ook hier werd de schelp in de oudheid gebruikt als amulet ter bevordering van de vruchtbaarheid van vrouwen. Om deze reden wordt de schelp dikwijls aangetroffen in vrouwengraven. De Kauri’s werden in de 6e en 7e eeuw uit Arabische landen verscheept naar het noorden van Europa en onder meer in Dorestad verhandeld. De schelpen overleven echter zelden de eeuwen omdat de bodem in Nederland te zuur voor voorwerpen van kalk, maar in terpen zijn de omstandigheden gunstiger. In ons land zijn er tot nu toe vier van deze schelpen aangetroffen. 




Nautilus

Site Map