Kalender

Januari 2012
ma	di	wo	do	vr	za	zo
						01
02	03	04	05	06	07	08
09	10	11	12	13	14	15
16	17	18	19	20	21	22
23	24	25	26	27	28	29
30	31

Maart 2012
ma	di	wo	do	vr	za	zo
			01	02	03	04
05	06	07	08	09	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29	30	31

ma	di	wo	do	vr	za	zo
		01	02 Maria lichtmis Imbolc	03	04	05
06	07	08	09	10	11	12
13	14 Valentijnsdag	15	16 Galileo	17 carnaval	18 Es	19
20 Balthasar Bekker	21 Trish Telesco	22 Sybil Leek	23	24	25	26
27	28	29

Omschrijving:

De Driekoningen-maand Januari brengt ons op 2 Februari bij het feest van Maria Lichtmis. Voor velen een onbekend feest, een feest dat de moeite van het vieren waard is, het feest van het steeds sterker wordende daglicht.

Het is het laatste lichtfeest, na een periode van tweemaal 40 dagen. Het Sint Maarten-feest is het eerste lichtfeest op 11 november, 40 dagen vóór Kerstmis. Maria Lichtmis vieren we 40 dagen ná Kerstmis. Zo wordt de periode tussen 25 december en 6 januari ook wel 'kleine kersttijd' genoemd en de periode van twee maal 40 dagen 'grote kersttijd'. Moeder Aarde houdt in de midwintertijd haar adem in, om in de stilste concentratie de Christusgeboorte opnieuw te volbrengen, waardoor de natuur, tegen de zwaartekracht in, in haar opstanding omhooggestuwd kan worden in de zonnewarmte. Door de eeuwen (en culturen) heen hebben de mensen dit proces in een vrouwengestalte vereerd. Het grondmotief van dit oeroude feest is het opdragen aan de schepping van het nieuwe licht door Moeder Aarde. Zelf gereinigd, doorlicht, is zij het beeld voor ons bezielde lichaam als drager van lichtende geesteskrachten, die wij de wereld willen schenken. Het gaat om ónze aarde, die ons voedt, die ons het leven schenkt, die ons behoedt en ons het levenspad geeft.

Omschrijving:

Imbolc is een Keltisch woord wat zoveel betekent als "rond de buik". Hiermee wordt verwezen naar moeder aarde die nu zichtbaar zwanger is van het hernieuwde leven.
Lees meer op de volgende link:
http://www.ezinenieuwemaan.nl/28.html#imbolc

Omschrijving:

Op 14 februari is het Valentijnsdag. Dan kan men een bloemengroet of een kaartje sturen aan mensen die men dankbaar is of op wie men bijzonder gesteld is of zelfs verliefd is. Vooral de bloemenhandel en de laatste jaren ook de posterijen spannen zich in om deze gedachte ook in Nederland tot het leven te roepen.

In Engeland en de Verenigde Staten kent Valentijnsdag een traditie van enkele eeuwen. In Nederland en verscheidene andere Europese landen is Valentijnsdag pas bekend sinds de jaren vijftig van de twintigste eeuw of nog later. Sint-Valentijn Tot aan de hervorming van de heiligenkalender van de rooms-katholieke kerk in 1969 kon op 14 februari Sint-Valentijn vereerd worden. Daarna is deze heilige van de kalender afgevoerd. 14 februari gold als de dag waarop in de derde eeuw twee heiligen met dezelfde naam Valentinus om hun geloof gedood waren en daarom op deze dag vereerd werden. De een was priester in Rome, de ander bisschop van Terni. Niet uitgesloten is dat het toch een en dezelfde heilige betreft. Uit wat er over hun leven bekend is, valt geen enkel aanknopingspunt te vinden met de gebruiken van Valentijnsdag. Om in die achteraf geconstateerde leemte te voorzien is rond het midden van de twinigste eeuw, waarschijnlijk vanuit de bloemenbranche, de 'oude legende van broeder Valentijn' bedacht. In kranteberichten wordt deze 'legende' regelmatig met allerlei variaties doorverteld. Valentijn zou in 'de middeleeuwen' monnik zijn geweest van een Italiaans klooster. Stelletjes die hem bezochten, schonk hij geluksbloemen, die hij kweekte in zijn kloostertuin. Engeland en Amerika De oudste verwijzingen naar wat nu Valentijnsdag heet dateren uit Engeland uit de vijftiende eeuw. Geliefden uit gegoede kring noemden elkaar 'valentine' of schonken elkaar een 'valentine', een soms kostbaar cadeau. In de jaren 1660 noemt Samuel Pepys het gebruik enkele malen in zijn dagboek. Vanaf de tweede helft van de achttiende eeuw gaan verliefden elkaar op Valentijnsdag zelfgemaakte kaarten sturen met een kort liefdesgedicht. Vooral in de tweede helft van de negentiende eeuw waren deze kaarten, in Engeland en ook in Amerika, buitengewoon populair. In de twintigste eeuw ondervindt de Valentijnskaart in toenemende mate concurrentie van de kaarten verstuurd met Kerstmis. Niettemin werd in Amerika in 1995 een miljard Valentijnskaarten verstuurd naar, in volgorde van belangrijkheid, leraren, kinderen, moeders, echtgenotes en geliefden.

Omschrijving:

Galileo Galilei
(15 februari 1564 - 8 januari 1642) was een Italiaanse natuurkundige, astronoom en wiskundige. Hij was hoogleraar in Pisa (1589-1592) en Padua (1592-1610). In continentaal Europa wordt hij meestal aangeduid als Galilei, in de Angelsaksische wereld kiest men voor zijn voornaam Galileo.

Galilei werd op 15 februari 1564 geboren te Pisa als oudste zoon van Vincenzo Galilei. Deze was componist en schrijver van muziektheoretische boeken. Mogelijk was de vader ook lakenhandelaar. Het gezin had moeite om rond te komen. Galilei onderhield zijn leven lang broers en zusters. In 1574 woonde het gezin in Florence waar Galilei werd onderricht in het klooster van Santa Maria van Vallombrosa.

Galilei studeerde aan de universiteit van Pisa maar moest door geldgebrek stoppen.
In 1589 werd hem een leerstoel wiskunde aangeboden in Pisa, die hij aannam. In 1592 verhuisde hij naar de universiteit van Padua, waar hij tot 1610 als hoogleraar les gaf in meetkunde, mechanica en sterrenkunde. In deze periode deed hij zijn ontdekkingen in zuivere en toegepaste wetenschap, onder meer de bewegingsleer (kinematica), sterrenkunde maar ook sterkteleer van materialen en de verbetering van de telescoop, die in Nederland ontdekt was.

Hoewel hij een goed katholiek was, leefde Galileo toch in zonde (ongetrouwd) samen met Marina Gamba. Ze kregen twee dochters en een zoon. De dochters werden vanwege hun onwettige geboorte - niemand zou hen willen trouwen - naar het klooster San Matteo in Arcetri gestuurd.

Publicaties en conflict met Kerk In 1610 publiceerde Galilei zijn waarnemingen met de telescoop van de maan, de sterrenhemel, de melkweg en de manen van Jupiter in zijn Sterrenbode Het jaar daarop kwam Galilei naar Rome om de Jezuïeten van het Collegio Romano de telescoop te demonstreren. Hij werd toen ook lid van de Accademia dei Lincei. Vanaf 1612 ontstond er verzet tegen Galileis bewijzen voor een copernicaans, heliocentrisch zonnestelsel, dat vrijwel als ketterij werd beschouwd. Galilei kwam weer naar Rome, nu om zich te verdedigen. Kardinaal Bellarmino vermaande Galilei in 1616 de Copernicaanse theorie niet meer te verbreiden. In 1622 schreef Galilei zijn eerste boek Il saggiatore dat werd goedgekeurd en uitgegeven in 1623. In 1630 vroeg Galilei in Rome toestemming om zijn Dialogo uit te geven. Het verscheen in Florence in 1632. In oktober 1632 werd Galilei opgeroepen om te verschijnen voor de kerkelijke rechtbank in Rome.

Terwijl Galilei onder huisarrest stond, slaagde hij erin een belangrijk boek naar het buitenland te laten smokkelen: Dialogo di Galileo Galilei sopra i due Massimi Sistemi del Mondo Tolemaico e Copernicano (Debatten en wiskundige bewijzen over twee nieuwe wetenschappen) verdedigde zijn nieuwe inzichten. Dezelfde personen van De dialoog van 1632 keren erin terug. Het werd in 1637 in Leiden gepubliceerd.

In 1737 werden de stoffelijke resten van Galilei opgegraven en overgebracht naar de Santa Croce-kerk in Florence, waar nu een fraai grafmonument te bewonderen is. Bij de opgraving werd om onduidelijke redenen de middelvinger van zijn rechterhand afgehakt. Dit relikwie is te bezichtigen in het Museo di Storia della Scienza, ook in Florence.

Voordat Galileo de telescoop gebruikte voor zijn astronomische waarnemingen had hij deze in ongeveer augustus 1609 voor de Doge van Venetië gedemonstreerd voor oorlogsgebruik. Galilei verbeterde in de maanden daarna de telescoop nog en gebruikte als eerste een telescoop voor astronomische waarnemingen. Zo ontdekte Galilei dat de maan niet mooi gaaf was, zoals men altijd beweerd had, dat de melkweg een verzameling sterren was en dat rond Jupiter vier heldere manen draaiden. Hij nam ook de schijngestalten van de planeet Venus waar en kraters op de maan. Deze waarnemingen beschreef hij in Sidereus Nuncius , in het Nederlands de Sterrenbode, die in maart 1610 verscheen.

Enige maanden later richtte hij de kijker op Saturnus en merkte "iets" op aan beide zijden van deze planeet. Hij zei: "Ik heb Saturnus in drievoud gezien!" Pas Christiaan Huygens concludeerde in 1656 dat wat er gezien werd een ringenstelsel moest zijn. De kraters op de maan en de zonnevlekken, die hij later ontdekte, waren in strijd met de leer van Aristoteles over de volmaaktheid van de objecten aan de hemel. Over de prioriteit van de ontdekking van de zonnevlekken raakte hij in conflict met Jezuïeten uit Zürich, die eerder waren.

Galilei is de vader van de moderne astronomie. Op grond van de waarnemingen van Jupiters manen en vooral Venus' fasen kwam Galilei tot de conclusie dat de zon in het midden van ons zonnestelsel staat. Eerder dacht men, op grond van wat men zag en op grond van de geschriften van Plato, Aristoteles en later Ptolemaeus, dat de aarde in het middelpunt van het gehele universum stond, en dat de zon, de planeten en alle sterren om de aarde heen draaiden. Dit was ook de opvatting van de christelijke Kerken en met name van de rooms-katholieke Kerk. De nieuwe waarnemingen van Galilei waren in strijd met het toen gangbare geocentrische model van Claudius Ptolemaeus, terwijl ze wel verklaard konden worden met de heliocentrische theorie van Nicolaus Copernicus.

Na een aantal jaren kwam Galilei dan ook in conflict met de Kerk, alhoewel hij zelf volhield dat zijn werk slechts een zuiver theoretische beschrijving inhield, en niet in conflict was met de godsdienst, die hijzelf ook aanhing. Hij meende juist te laten zien hoe doordacht het door God geschapene in elkaar zat.

Toch werd Galilei gedwongen afstand te nemen van zijn ontdekkingen. Hij hield niet vast aan zijn opvattingen zoals voor hem Giordano Bruno die als ketter verbrand was. Galilei werd in een kerkelijk proces veroordeeld tot levenslang huisarrest, van 1633 tot zijn dood in 1642. Overigens nam paus Urbanus VIII pas stappen nadat Galilei - op een verzoek van de paus tot verheldering van zijn standpunten - een satirische discussie had geschreven waarin een persoon die de officiële gezichtspunten van de kerk verwoordde werd voorgesteld als een dwaas.
In 1633 was Galilei al een oude man van 69 jaar. Men zegt dat hij na het vernemen van het vonnis de woorden Eppur si muove (en toch beweegt zij - namelijk de aarde om de zon) heeft geroepen. Dat kan niet waar zijn, maar hij was er ongetwijfeld van overtuigd dat de aarde in beweging was, en dat zijn vonnis daar niets aan kon veranderen.

In 1992 sprak Paus Johannes Paulus II een excuus uit, waarmee Galileis naam eindelijk werd gezuiverd en Galilei zelfs werd erkend als gelovig mens.

Omschrijving:

In de zeventiende eeuw krijgt de term carnaval in Europa de overhand voor feesten die zich kenmerken door vermommingen, ommegangen, de instelling van een spotheerschappij met een eigen hiërarchie en uitbundig eten en drinken. In de middeleeuwen sprak men van de vastenavondviering, waarin men nog één keer luidruchtig kon feestvieren met veel spijs en drank om vervolgens vanaf aswoensdag de rooms-katholieke vastentijd in te gaan als voorbereiding op Pasen. In één van de verklaringen voor het woord carnaval wordt de relatie tussen dit uitbundige feest en de daarop volgende vasten gelegd: carne vale betekent vlees vaarwel. Een andere verklaring voor het woord bestaat uit de veronderstelde afleiding van carrus navalis, een scheepswagen die in de vastenavondtijd door de straten werd getrokken met aan boord vermomde vierders.

Carnaval in Nederland Het carnaval is een feest dat vooral in de provincies Limburg en Noord-Brabant drie dagen lang het dagelijks leven in zijn greep heeft. Carnavalsvierders trekken verkleed door de straten en zoeken elkaar op in kroegen en feestzalen. De feestlocaties zijn versierd met maskers en serpentines en de feestmuziek kent zijn eigen carnavalsrepertoire.

Het tijdstip van de viering is afhankelijk van de wisselende datum waarop Pasen jaarlijks gevierd wordt. De zevende zondag voorafgaande aan Paaszondag is carnavalszondag. De vele Prinsen Carnaval nemen op carnavalszaterdag of -zondag voor drie dagen op rituele wijze de macht van de burgerlijke autoriteiten over in dorpen en steden (de machtsoverdracht of sleuteloverdracht) en vieren met hun onderdanen, de carnavalsvierders, de tijdelijke vestiging van hun narrenrijk. Carnavalsvierders verkleden zich in een door hun gewenste uitdossing en nemen in een driedaagse carnavalsroes bezit van de straat en de café's. Op één van de drie carnavalsdagen trekt de optocht door de straten, de zegetocht van Prins Carnaval. En op carnavalsdinsdag rond middernacht wordt in veel plaatsen in een collectief afsluitingsritueel afscheid genomen van het narrenrijk en zijn Prins. Carnavalsmascottes en symbolen worden dan verbrand, begraven of verdronken. Op aswoensdag wordt het dagelijkse leven weer opgepakt.

Dit jaarlijks terugkerende carnavalsspel voltrekt zich in een opeenvolging van vaststaande rituelen en wordt georganiseerd door de vele carnavalsverenigingen in Nederland . Aan de carnavalsdagen gaat een periode vooraf, het voorseizoen genaamd, dat begint op 11 november. In het voorseizoen wordt de machtsovername van Prins Carnaval op de eerste carnavalsdag voorbereid. Prins Carnaval verschijnt dan ten tonele, er worden zittingen georganiseerd waar de burgerlijke autoriteiten op de korrel worden genomen, vaak wordt een carnavalslied tot volkslied van dat jaar uitgekozen en de carnavalsstemming wordt opgebouwd.

Geschiedenis Zoals bij zoveel gebruiken wordt bij het carnaval een relatie gelegd tussen het moderne naoorlogse feest en vergelijkbare verschijningsvormen van feesten in een liefst ver verleden. De meeste populaire studies over het carnaval beginnen met een historisch overzicht dat tot ver vóór Christus teruggaat. Maskerades, de tijdelijke opheffing van de sociale ongelijkheid, het instellen van een korte periode van chaos en uit het volk aangestelde schertskoningen die enkele dagen heersen; dit soort feestrituelen kwam in het oude Babylon, in Mesopotomië en Egypte, bij de Grieken, de Romeinen en de Germanen al voor.

In de historische verankering van het carnavalsfeest zijn grofweg twee stromingen te onderscheiden. Op de eerste plaats is er de visie op het feest als een van oorsprong heidens lentefeest met vruchtbaarheidsrituelen. Koning Winter moest verdreven worden zodat de vruchtbaarheid na de winter terug kon keren. In de middeleeuwen zou de katholieke kerk dit heidense feest gekerstend hebben en opgenomen in de liturgische jaarkalender.

Een tweede 'oorsprongs'-verhaal gaat uit van de katholieke kerk als initiatiefnemer. Zij zou het feest in de middeleeuwen hebben ingesteld als overgangsritueel om de drempel naar de veertigdaagse vasten vóór Pasen te verlagen. De vastentijd wordt voorafgegaan door een anti-schepping (carnaval) om zodoende de afkeuring van een leven met een puur aards karakter op te wekken. Door de gewone mensen enkele dagen heel concreet en aanschouwelijk te tonen én te laten ervaren wat het betekent als de duivel, heksen, narren, de anti-christ en het eigenzinnige in de mens regeren, had het feest een opvoedende functie voor de zogenoemde 'gewone gelovigen'. Een belangrijke vertegenwoordiger van deze stroming is de Duitse volkskundige D.R. Moser.

Zonder te ontkennen dat in het huidige carnaval een aantal uit het verleden herkenbare verschijningsvormen zit, is het feest zoals wij het nu kennen betrekkelijk jong.

In de zestiende eeuw kwam aan de openbare en massale carnavalsviering uit de middeleeuwen een eind. De scheuring binnen het christendom als gevolg van de reformatie, leidde tot een religieuze tweedeling op het grondgebied van het huidige Nederland: boven de rivieren Maas en Rijn werd het protestantisme het dominante geloof, in de gebieden die tegenwoordig de provincies Limburg en Noord-Brabant beslaan, bleef het katholieke geloof dominant. In het na de Reformatie overwegend protestantse deel van het huidige Nederland verdween de openbare vastenavondviering uit het straatbeeld. De vastenavond werd geduid als een 'Roomsche superstitie' en met verboden de kop in gedrukt. Echter, ook in het katholieke zuiden nam de deelname aan het feest af.

Met uitzondering van een aantal plaatsen in Limburg en Noord-Brabant waar in de negentiende eeuw de organisatie van carnavalsvieringen weer werd opgepakt, is de overgrote meerderheid van de carnavalsverenigingen opgericht na de Tweede Wereldoorlog.

In de jaren vijftig van de twintigste eeuw bleef de viering, op enkele uitzonderingen na, nog beperkt tot de zuidelijke provincies Limburg en Noord-Brabant, waar het merendeel van de bevolking katholiek was. In de loop van de jaren zestig kwam de relatief sterke afbakening tussen het katholieke zuiden aan de ene kant en het calvinistische westen en noorden van Nederland aan de andere kant op de helling te staan. Het carnaval overschreed vanaf deze jaren de grens van de 'grote rivieren', de Maas en de Rijn. Aan het einde van de twintigste eeuw komt men in alle provincies van Nederland carnavalsverenigingen tegen die zich actief inzetten voor de organisatie van het feest.

Variatie in de carnavalsvieringen Het carnaval kenmerkt zich door een grote mate van variatie in de verschijningsvorm en de inhoud. In een vergelijking tussen bijvoorbeeld het carnaval in Rio de Janeiro, Venetië, Keulen, Maastricht en het zomercarnaval in Rotterdam wordt dat meteen duidelijk. Ook het tijdstip van de viering is een minder uniform gegeven dan in eerste instantie wellicht wordt gedacht. Zo spreekt men in Nederland van een carnavalsseizoen dat aanvangt op 11 november en eindigt op aswoensdag. In België is het carnavalsseizoen langer, getuige halfvastenvieringen en carnavalsfeesten op de zondag na aswoensdag. In het Zwitserse Bazel viert men carnaval in het weekend na aswoensdag. En op Malta is de naoorlogse carnavalsviering zelfs volledig losgekoppeld van de traditionele carnavalsdagen vóór aswoensdag en vindt plaats in de tweede week van mei.

Met betrekking tot de verschijningsvorm van het carnaval treden in een onderlinge vergelijking tussen Limburg en Noord-Brabant ook duidelijke verschillen naar voren. Zo nemen veel Brabantse gemeenten tijdens de carnavalsdagen een carnavalsnaam aan: Den Bosch wordt Oeteldonk, Bergen op Zoom verandert in Krabbegat en Breda heet Kielegat. In Limburg komen deze naamsveranderingen slechts bij uitzondering voor. Een Prins Carnaval is weliswaar een algemeen verschijnsel, maar de invulling van deze carnavaleske functie is niet overal dezelfde. In Limburg kan deze functie slechts één seizoen door dezelfde persoon bekleed worden. In Brabant kan deze schertsfiguur jarenlang door dezelfde persoon worden vertolkt. Worden de Prinsen in Limburg bijgestaan door een Raad van Elf, in Noord-Brabant luisteren vergelijkbare groepen naar namen als 'Boere Parlement' (Den Bosch) of de 'Leutige Ploeg' (Bergen op Zoom).

Naast landelijke en provinciale variaties is de diversiteit in carnavalsrituelen ook per stad of dorp groot. In de vele jubileumboeken van plaatselijke carnavalsverenigingen worden de lokale rituelen beschreven.

Omschrijving:

De tijd van de Es (Nuin) van 18 Februari 18 tot 17 Maart. Dit is de kosmische Yggdrasil, de levensboom. Het symboliseert de verbinding tussen de hogere en de lagere wereld. De drie-eenheid van het totale bestaan waarin de onderwereld via het dagelijks bewustzijn overgaat naar het bovennatuurlijke, gesymboliseerd in de wortels, de takken en de kruin. Nion = Keltisch woord voor hemel. Het zoeken naar vrede en evenwicht hoort bij de es. Het hout is sterk, soepel en heel recht en werd voor het maken van stelen voor gebruiksvoorwerpen (bv speren, bezemstelen) Wordt geassocieerd met Mars,Jupiter,verleggen van je horizon, reizen in het bijzonder over zee, genezing, sterkte en voorspoed.

Omschrijving:

Balthasar Bekker, geboren op 20 maart 1634 in Metslawier – overleden op 11 juni 1698 in Amsterdam, was een Nederlands predikant en theoloog.

Balthasar Bekker was de zoon van een uit Bielefeld afkomstige predikant. Hij studeerde in Groningen bij Jacob Alting en in Franeker. Zijn eerste standplaats was Oosterlittens. Hij promoveerde in 1665 in de theologie en schreef verschillende cathechisatieboekjes. Nieuw was dat hij ook op zondagmiddag preekte. Bekker was een aanhanger van Rene Descartes en er ontstond in 1670 een heftige strijd naar aanleiding van zijn boek De Vaste Spijse der Volmaakten.

In 1674 vertrok hij naar Weesp, twee jaar later naar Loenen. Bekker was vervolgens legerpredikant en vanaf 1 januari 1680 predikant in Amsterdam. Zijn broer Johannes was predikant in Bellingwolde en stierf in 1682. In 1683 reisde hij door Engeland en Frankrijk. In het boek Ondersoek van de betekening der Cometen, bij van degene, die in de jaren 1680, 1681 en 1682 geschenen hebben, verkondigde hij de mening dat kometen geen rampen aankondigden. Hij werd fel bestreden en door collega's aangevallen.

In 1693 schreef Bekker het boek De betooverde wereld. Hierin verzette hij zich krachtig tegen het bestaan van heksen, spoken, duivels en andere enge wezens. Hij trok de macht van de satan en het bestaan van bovennatuurlijke krachten in twijfel - een destijds revolutionare gedachte. Na de verschijning stond de Republiek te trillen op haar grondvesten. Er verschenen tweehonderd boeken en pamfletten over deze controverse, waarvan drie in het Latijn. Het werk gaf de aanzet tot de afschaffing van de heksenvervolgingen.

Zijn opvattingen brachten hem in conflict met kerkelijke autoriteiten. Bekker werd in 1692 afgezet als predikant van Amsterdam, maar behield zijn tractament. Zijn zoon Johannes Hendricus schreef een boekje over het sterfbed van zijn vader.

In 2002 is er van hem een standbeeld geplaatst in het centrum van Metslawier (Noord-Oost Friesland). Hij ligt begraven in het familiegraf van zijn tweede vrouw in Jelsum. Bekker woonde een aantal jaren op Hinnemastate, iets ten oosten van Jelsum.

Bron: wikipedia

Omschrijving:

Geboortedag van Trish Telesco.Bekende Wicca auteur. Volg de link naar haar homepage. http://www.loresinger.com/

Omschrijving:

Geboortedag van Sybil Leekin Straffordshire, Engeland. Bekende astrologe en wicca. Overleed 26 oktober 1982. Volg de link naar haar memoriam. http://lovestarz.com/leek.html

ma	di	wo	do	vr	za	zo
						01
02	03	04	05	06	07	08
09	10	11	12	13	14	15
16	17	18	19	20	21	22
23	24	25	26	27	28	29
30	31

ma	di	wo	do	vr	za	zo
			01	02	03	04
05	06	07	08	09	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29	30	31

ma	di	wo	do	vr	za	zo
						01
02	03	04	05	06	07	08
09	10	11	12	13	14	15
16	17	18	19	20	21	22
23	24	25	26	27	28	29
30	31

ma	di	wo	do	vr	za	zo
			01	02	03	04
05	06	07	08	09	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29	30	31

ma	di	wo	do	vr	za	zo
						01
02	03	04	05	06	07	08
09	10	11	12	13	14	15
16	17	18	19	20	21	22
23	24	25	26	27	28	29
30	31

ma	di	wo	do	vr	za	zo
			01	02	03	04
05	06	07	08	09	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29	30	31