Het magische ei.
Mijn oma was vast geen heks, zeker niet in haar woordenboek.Als toegewijde roomskatholieke vrouw knielde ze met Pasen voor de buis om met de paus te bidden... En toch heb ik via mijn moeder dit fantastische verhaal vernomen, wat doet vermoeden dat hekserij en het christendom ondanks alles nog altijd met elkaar is verweven.
Elk ei dat is gelegd op witte donderdag (de donderdag voor Pasen, de dag dat Jezus zijn laatste avondmaal had) heeft een éénmalige magische kracht. Je kunt de eieren bewaren voor als je ze nodig hebt, ze zullen niet verrotten. Neem het ei en wrijf er mee over de kwaal. Begraaf het vervolgens op een plek waar nooit gelopen wordt. Als het ei is vergaan zal de kwaal verdwenen zijn.Natuurlijk werd de handeling begeleid met de nodige hoeveelheid "wees gegroetjes".
Mijn oma geloofde er heilig in. Altijd lag er in de kast een witte donderdag ei klaar. Ze heeft met een dergelijk ei haar zoon van zijn liesbreuk af geholpen. Mijn moeder was getuige hiervan.
Mijn Oma is inmiddels overleden. En ik erfde het laatste witte donderdag ei dat zij geraapt heeft. Het ei is al jaren oud en inderdaad, het is niet gaan stinken.
Abracadabra!Wie heeft het als kind niet gezegd? Verkleed als tovenaar, heks of goochelaar gaven we hiermee onze kunsten kracht. Ook ouderen gebruiken het woord, maar dan in de zin van “onbegrijpelijk”. Maar waar komt dit woord eigenlijk vandaan? Het woord dook voor het eerst op in de 2de eeuw na Christus in de “Medicina Praecepta” van de Gnostische geneesheer Quintus Sammonicus, hofarts van de Romeinse keizer Caracalla. Er wordt wel beweerd dat ook hij de formule weer uit een manuscript had die nog veel ouder zou zijn. Hij schreef de magische formule voor om koorts te verminderen. Het woord werd daartoe op een stuk perkament geschreven in de vorm van een gelijkzijdige driehoek, met de punt naar beneden. Het geheel werd het in de vorm van een kruis gevouwen en aan een linnen draad om de nek gedragen. Na negen dagen, vóór zonsopgang, diende het amulet over de schouder gegooid te worden in een rivier die oostwaarts stroomt. De theorie was dat de afnemende letters een trechter symboliseren waardoor de energie van de ziekte zijn grip op de patiënt zou verliezen en uit het lichaam kon vloeien. Er bestaan twee varianten waarop de letters werden gearrangeerd:
A B R A C A D A B R A B R A C A D A B R R A C A D A B A C A D A C A D A
In deze variant is het woord langs alle zijden te lezen en vormt het geheel een gelijkzijdige driehoek. In elke regel vallen de eerste en laatste letter weg. In de tweede variant valt alleen de laatste letter weg bij elke regel.
A B R A C A D A B R A A B R A C A D A B R A B R A C A D A B A B R A C A D A A B R A C A D A B R A C A A B R A C A B R A A B R A B A
De elf rijen zouden verwijzen naar de goddelijke wet. De A is een oerklank en werd beschouwd als de adem van god. Door de letters die in elke regel wegvallen en de overblijvende letter A wordt de wet van god op aarde overgedragen.
Er bestaan meerdere verwijzingen wat betreft de oorsprong van het woord. Het Arabische Abra Ka dabra betekent “vernietiging”. Het Armeense woord Abhaddakedhabhra betekent zoveel als “verdwijn”. Er wordt ook wel gezegd dat het woord zijn oorsprong heeft in de Kabbala. Meerdere Hebreeuwse woorden tonen gelijkenis. Er wordt verwezen naar een formule waarbij het woord Shabriri, de demon van blindheid, verminderd wordt op de zelfde manier om blindheid te genezen. Deze theorie wordt in twijfel getrokken omdat de techniek van verminderen al heel oud is en dat Abracadabra gewoon een naam voor een onbekende demon zou zijn. De meest waarschijnlijke theorie is dat het woord afstamt van het Griekse Abrasadabra, gebaseerd op het woord Abrasax, waarbij de Griekse “s” werd verward met de “c” en als “k” werd uitgesproken. Dit lijkt aannemelijk daar de Griekse versie van Abraxas Abrasax is. Abraxas was een magische god in de oudheid, waarvan wordt gezegd dat ook zijn naam magische krachten bezit. In de Griekse numerologie levert dit woord het getal 365 op. (a = 1,+ b = 2,+ r = 100, + a = 1, + x = 60, + a = 1,+ s = 200 = 365) Dit symboliseerde de goddelijke zonnecyclus in een jaar en zo werd hij gezien als de Heer van de tijd. Abraxas werd afgebeeld als een mensenlichaam met een kop van een haan. In de ene arm had hij een zweep, in de andere een schild. Zijn benen werden afgebeeld als slangen. De godheid werd weer populair nadat Carl Jung hem centraal stelde in zijn Gnostische werk ”The Seven Sermons to the Dead”.
Het amulet is in de middeleeuwen heel populair geweest. Vooral tijdens de pestplaag (1665) werd ze massaal gedragen om infectie tegen te gaan. De amulet zou ook geluk brengen en beschermen tegen het boze oog.
Volgens Aleister Crowley is Abrahadabra de juiste schrijfwijze. Numerologisch zou het dan overeen komen met Boleskine, zijn kasteel en AIWASS, zijn Guardian Angel.
De boodschap van de kaars.
Het kijken in de vlam heeft op iedereen een haast hypnotiserend effect. Met weinig moeite dwaal je af naar andere werelden. Het is de ideale manier om je te concentreren of te mediteren. Vuur kan op zichzelf niet bestaan. Daarvoor heeft het andere elementen nodig. Hieruit leiden we af dat zij een transformerend karakter heeft. Vuur correspondeert met passie, wilskracht en autoriteit. Van al deze eigenschappen maak je gebruik met kaarsenmagie. Als je de kaarsjes van je verjaardagtaart hebt uitgeblazen terwijl je een wens deed, heb je in feite al aan kaarsenmagie gedaan. Want alle principes van magie kwamen aan bod: Concentratie: het uitblazen van alle kaarsjes, Visualisatie: de wens en Wilskracht: het geloof dat de wens uitkomt. Kaarsenmagie is een van de meest toegankelijke vormen van magie. Het vergt weinig ritueel en de benodigdheden zijn overal te krijgen. Elke slaap of zitkamer voldoet om kaarsenmagie toe te passen. Als je kaarsen aanschaft houd dan rekening met de maat. Het is bij de meeste rituelen de bedoeling dat de kaars in zijn geheel opbrandt. De zogenaamde kerstboomkaarsjes zijn hiervoor de ideale maat. Binnen twee uur zijn deze opgebrand. Zorg ook altijd voor een veilige plek waar de kaars kan opbranden als je er niet bij wilt blijven zitten. Wees praktisch en zet haar bijvoorbeeld in de badkuip. Als een ritueel om herhaling vraagt heb je een grotere maat nodig. De meeste heksen vinden het niet gepast om de kaars uit te blazen. Gebruik een kaarsendover of knijp de vlam met natte vingers uit. Je kunt natuurlijk ook zelf kaarsen maken. In mijn optiek geeft je de kaars daarmee meer kracht. Een smalle hoge pan zoals de aspergepan werkt goed om de kaarsen in te trekken. Je kunt de was kleuren met voedselkleurstof.
Veel heksen hechten er waarde aan dat de kaars door en door gekleurd is. Mijn eigen ervaring is dat andere kaarsen ook kunnen werken. Niet alleen het feit dat de kaars door en door gekleurd is geeft de doorslag of je magie zal werken. Er zijn meerdere facetten waarmee je rekening kunt houden om het geheel kracht te geven. Uiteindelijk doen je eigen concentratie, visualisatie en wilskracht dat. De kleur van de kaars is aangepast aan je intentie en daarbij kun je de kaars nog versieren met inscripties. Denk hierbij aan de symbolen van de dierenriem, alchemistische symbolen, runen of zelfgemaakte. Allen dienen te corresponderen met je wens. Om de kaars te wijden zalf je de kaars met olie. Als draagolie gaat mijn voorkeur uit naar jojoba olie. Ze is reukloos en lang houdbaar. Je kunt de olie eventueel versterken met een toepasselijke etherische olie. Om iets naar je toe te halen zalf je naar het midden van de kaars. Begin net iets onder de lont. Daarna vanaf de onderkant naar het midden. Ga zo de kaars rond. Zalf met je vinger,telkens in de zelfde richting. Om iets te bannen zalf je van het midden naar de einden. Een ander aspect om rekening mee te houden is timing. Maak gebruik van de maanfase, de maan in de tekens en de planeeturen.
Het is van belang dat je altijd een maagdelijke kaars gebruikt. Kaarsen die al gebruikt zijn hebben vibraties opgepakt die je intentie kunnen verstoren. Overweeg om je kaars aan te steken met een actieve bron, zoals een houtspaander of een kaars die je daar speciaal voor gebruikt. Lucifers bevatten namelijk sulfer, een element dat correspondeert met bannen. Je intentie kun je opschrijven op een papiertje. Ook hier kun je weer met kleuren en symbolen werken. Het papiertje wordt in de kaarsvlam verbrand. Zorg voor een vuurvaste schaal (bijvoorbeeld je ketel) waarin je het brandende papiertje kunt laten vallen.
Als het papiertje is verbrand neem je de tijd om naar de vlam te kijken, terwijl je concentreert op het doel van je ritueel. Dit is de tijd dat de vlam van zich kan doen spreken. Wees je bewust van de grootte van de vlam, de rook, de kleuren die zich manifesteren en de bewegingen die ze maakt. Let ook op geluiden zoals sissen of knappen.
Als je de kaars aansteekt en er is zwarte rook: Negatieve energie uit je wens worden verwijderd. Witte rook: Je doel zal bereikt worden maar er zijn nog wat strubbelingen te verwachten.
Een sterke vlam: De kaars stuurt veel energie naar je doel. Een zwakke vlam: De energie van de kaars werkt langzaam. Er kan sprake zijn van negatieve vibraties in je intentie of tegenwerking voordat je doel bereikt wordt. Is je doel duidelijk genoeg? Springende vlam: Je doel bevat sterke emoties. Zijn je intenties positief? Ben je geaard en geconcentreerd?
Rook naar het noorden: Je werk voor het doel zal vruchtbaar zijn. Rook naar het zuiden: Succes komt snel maar zal van korte duur zijn. Rook naar het oosten: Je zult geduld moeten hebben en slim moeten zijn. Wellicht moeten je motieven opnieuw onderzocht worden. Rook naar het westen: Je bent te emotioneel betrokken. Neem afstand en verhelder je gedachten.
Af en toe geluiden: Teken van intieme conversatie en pure gedachten. Constant mild geluid: Teken van aanwezigheid van een autoriteit. Frequent sissen en knappen: Teken van onenigheid. In het algemeen geldt: Hoe meer geluid, hoe meer tegenwerking je zult ondervinden.
Mocht de kaars om wat voor een reden dan ook uit gaan, dan is het werk gedaan. Het is niet de juiste tijd of je intentie kan geen doorgang vinden.
De geheimzinnige sleutel.
Zoek het woord op in het woordenboek en het valt gelijk op hoeveel betekenissen de sleutel kan hebben, het ligt er maar net aan in welke context het woord wordt gebruikt. De sleutel is een veelzijdig instrument: Je kunt er mee openen, sluiten, aan en uit zetten, herstellen en stemmen. Figuurlijk bied het bescherming en geeft het opheldering. Symbolisch staat ze voor geheimen, kennis, autoriteit en macht.
De eerste sleutels dateren uit het tijdperk van de farao’s. Ze werden gemaakt van hout en gebruikt om opslagplaatsen te vergrendelen. Door de keuze van het materiaal waren deze sleutels groot en werden op de rug gedragen. De Romeinen ontwikkelde het zogenaamde bontebaardslot. (De baard van de sleutel is dat gedeelte dat in het slot wordt gestoken en de vergrendeling opzij schuift) De sloten en sleutels werden van brons en ijzer vervaardigd. De sleutels kregen een meer handzaam formaat en werden als ring gedragen. Het dragen van zo’n ring gold als status symbool en er werden daarom ook sleutels gemaakt die uitsluitend als sierraad dienden. Ook nu worden er nog sleutels vervaardigd die uitsluitend een symbolische waarde hebben. Een mooi voorbeeld zie je in sommige loges van de vrijmetselaren, waar elke graad een eigen sleutel heeft. Als afbeelding zie je de sleutel op vlaggen, de kledij van de paus, op papiergeld en op de wapens van families en steden.
De Romeinse god Janus wordt vaak met een sleutel afgebeeld. Hij is heerser van doorgangen, het begin en einde en de deur van de zon. De maand Januari is naar hem vernoemd. Met zijn twee gezichten, waarmee hij naar het verleden en het heden kon kijken, functioneerde hij als de wachter van het pad der initiatie.
Het is makkelijk voor te stellen dat de sleutel als een magisch object werd gezien. In de middeleeuwen was het een geliefd object om mee te divineren. Het traditionele doel van Cleidomantie (divineren met sleutels) was de onthulling van de schuldige partij of de dief. De naam van de verdachte werd hiertoe op de sleutel geschreven en aan de bijbel vast gebonden. Het geheel werd middels een touwtje op gehangen aan de ringvinger van een maagd, ter hoogte van haar nagel. De maagd moest 3 keer de volgende spreuk prevelen:
Exurge Domine, adjuva nos et redime nos propter nomen sanctum tuum. ( vrij vertaald: Verrijs oh heer, help ons en overhandig ons, in uw heilige naam.)
Als de sleutel ging draaien was de naam de juiste. De procedure mocht overigens alleen uitgevoerd worden als de zon of maan in het sterrenbeeld maagd stond. Een ander traditioneel gebruik was het determineren van de sekse van het ongeboren kind. Hiertoe werd de sleutel in een van de gesloten vuisten verborgen. Als de zwanger vrouw voor de vuist koos met de sleutel werd het een meisje.
In Germaanse en Keltische culturen had de sleutel veelzijdige magische functies. Een ijzeren sleutel geplaatst in de wieg van een pasgeborene zou de elfen verhinderen het kind te stelen. Een sleutel in de kist van een overledene zou er voor zorgen dat de persoon in kwestie instaat is om de hekken naar de volgende wereld te kunnen openen. Vroedvrouwen gebruikten een sleutel om de bevalling te bespoedigen. Een koperen sleutel gedragen op de rug zou bloedingen stoppen. IJzeren sleutels boden bescherming tegen demonen en kwade geesten. In het laatste geval was het feit dat de sleutel van ijzer is belangrijker dan het voorwerp zelf. IJzer werd in die tijd als een beschermend metaal gezien.
Hiermee komen we gelijk op het feit dat de hedendaagse heks liever gebruik maakt van ouderwetse sleutels tijdens sleutelmagie. De moderne sleutels zijn gemaakt van legeringen, waarin de kracht van een metaal minder tot uitdrukking komt. Het metaal waar de sleutel van is gemaakt maakt onderdeel uit van de vorm van magie die wordt bedreven. De ijzeren sleutel, welke correspondeert met mars, wordt ingezet voor bescherming. De koperen/bronzen sleutel wordt ingezet om zon en vuur energieën aan de magie te verbinden. Ook aan de vorm van oude sleutels wordt waarde geacht. In de ronde steel wordt het fallische en dus mannelijke principe gezien, in de ring het vrouwelijke. Twee belangrijke krachten verenigd in één symbool. Deze vormen zijn in nieuwe sleutels haast niet meer als zodanig te ontdekken.
In onze dromen representeert de sleutel de toegang tot geheimen. Om ze te verbergen, maar ook om ze te ontdekken. Als je in je droom een sleutel vindt, wordt dit geïnterpreteerd als een te verwachten oplossing die zal komen voor de moeilijke situatie waarin je je bevindt. Als je een sleutel verliest wordt dit gezien als een onverwachte tegenvaller. Geef je de sleutel aan iemand dan wijst dit op een verbetering van huiselijke omstandigheden of relaties. Krijg je een sleutel aangeboden dan wordt dit als een teken gezien van hulp uit je vriendenkring. Een sleutel in een slot steken wordt geïnterpreteerd als een bevredigende seksuele romance. De sleutel omdraaien in het slot betekent letterlijk dat er nieuwe deuren voor je geopend zullen worden. Een sleutel breken wijst op een gemiste kans en de verantwoordelijkheid krijgen voor sleutels voorspelt een positie van autoriteit.
Zelf heb ik sleutelmagie toegepast om mijn huis te beschermen. Voor elke deur in huis heb ik een ijzeren sleutel gezocht. Al deze sleutels zijn in een ritueel met een rode lint aan elkaar verbonden en hangen nu boven de voordeur.
Het Magische vierkant.Een magisch vierkant is een rooster waarin getallen zo zijn geordend dat de rijen en kolommen elk het zelfde getal opleveren als ze worden opgeteld. Dit getal wordt de constante genoemd. De afmetingen van een magische vierkant noemen we de orde, welke aan gegeven wordt met N. Met de orde kun je de constante berekenen met behulp van de volgende formule: 1/2(N3+N) Hiernaast zie je het magisch vierkant van de orde 3. De constante is 15.
Een magisch vierkant wordt standaard genoemd als zij de getallen 1 t/m N2 bevat. Er bestaan ook magische vierkanten waarin speciale getallen zijn verwerkt zoals bijvoorbeeld de getallen van je geboortedatum. Bij een panmagisch vierkant is ook de som van de diagonalen gelijk aan de constante en bij een volkomen perfect magisch vierkant is de constante tevens terug te vinden in elke 2x2 deelvierkant.
De geschiedenis van het magische vierkant gaat terug tot voor onze jaartelling. Volgens de Chinese overlevering had de mythische keizer Yu een visioen waarin hij aan de oever van de rivier Lo een schilpad zag. Op het schild ontwaarde hij een rooster van 3 bij 3 waarin de getallen 1 t/m 9 waren verwerkt in de vorm van punten. Tot zijn verbazing ontdekte hij dat de som van de rijen, kolommen en diagonalen dezelfde uitkomst hadden. Het werd geïnterpreteerd als een bovennatuurlijk teken van orde en balans in het universum en zou daarom magische krachten bezitten. Dit meest elementaire magische vierkant werd de Lo shu genoemd, wat “kaart van de rivier” zou betekenen. Vanaf die tijd speelde de Lo shu een belangrijke rol in het Chinese denken. Zij diende als inspiratie bron voor het bouwen van tempels met negen ruimtes. De posities van de getallen werden verwerkt in de Daoist dans en houdingen in de tai chi. Daarnaast werd ze gebruikt in toekomstvoorspellingen, talismannen en Feng Shui. Voor de Chinezen staan de even getallen staan voor Yin, de aarde, het vrouwelijke aspect, en de oneven getallen voor yang, de hemel, het mannelijke aspect. Pas na de 13de eeuw maakten de Chinezen magische vierkanten van een grotere orde. Dit heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat de Lo Shu gezien werd als een magisch object en niets iets waarop gestudeerd kon worden uit nieuwsgierigheid.
Het eerste magische vierkant van de orde 4 duikt op in India omstreeks de eerste eeuw na onze jaartelling en werd gemaakt door de wiskundige Nagarajuna. In Jaina geschriften die uit de 12de eeuw dateren is de eerste perfect magische vierkant gevonden. Jaina is een religie en filosofie. Het is niet bekend welke rol het magische vierkant in deze religie speelde.
De eerste vierkanten van de orde 5 en 6 zijn gevonden in Arabische geschriften van rond de eerste eeuwwisseling. Waarschijnlijk hadden zij de kennis opgedaan van de Indiërs daar zij delen van India een tijd hebben beheerst. De wiskundige Al- Buni werkte intensief met magische vierkanten en geloofde in de bovennatuurlijke eigenschappen die zij zouden bezitten. Bronnen vermelden dat magische vierkanten werden gebruikt om astrologische berekeningen te maken en voorspellingen te doen.
Via de Arabieren bereikt de kennis over de magische vierkanten Europa. De Griek Manual Moschopoulos schrijft in 1300 echter alleen over de wiskundige eigenschappen. Pas anderhalve eeuw later worden de magische eigenschappen gedocumenteerd door de Italiaan Marsilio Ficino die medeoprichter was van een magische school. De meest gedetailleerde beschrijvingen over de magische eigenschappen van de vierkanten en hoe ze te construeren kunnen we nu nog lezen in het werk van Agrippa. Hij legt hierin verbanden tussen de magische vierkanten en de planeetenergieën.
In 1514 maakte Albrecht Durer zijn beroemde houtsnede “Melancholia” waar een magisch vierkant in de orde van 4 een onderdeel is. Volgens Agrippa heeft dit vierkant correspondenties met jupiter. Er is een figuur te zien welke we als archetype van de denker terug zien in vele andere kunstwerken. Het figuur heeft een depressieve uitdrukking want het kan de oplossing niet vinden. Het magische vierkant van Jupiter brengt de energie van die planeet en zal helpen de oplossing te vinden.
Knopen en koorden magie.
Magie met knopen en koorden hebben een lange historie. In vele religies en culturen zijn rituelen te vinden waarin het knopen van koorden een onderdeel waren. In de katholieke kerk was het de gewoonte om een knoop te leggen als men een heilige aanriep voor hulp. De knoop diende er voor om de heilige aan zich te binden tot dat de hulp was ingewilligd. Mohammed zou vervloekt zijn met een knoop. Als deze niet was gevonden en los gemaakt zou hij zijn overleden. De Hindoestanen associëren het leggen van knopen met Goden van de dood. Bhoedisten zien het los maken van knopen als een proces van bevrijding. In de middeleeuwen verkochten zogenaamde knopenblazers windknopen aan zeemannen. Ze knoopten drie knopen in een doek of touw terwijl ze spreuken prevelden en over de knoop bliezen. Als de zeeman eenmaal op zee één knoop los maakte zou hij een zacht windje krijgen, twee kopen een sterke wind, drie knopen een storm.
In vele culturen was het gebruik om knopen los te maken als een vrouw moest bevallen. Knopen zouden de bevalling bemoeilijken. Zo ook als er iemand op zijn doodsbed lag. Het ontdoen van knopen zou het lijden verlichten en het loslaten van het leven vergemakkelijken. De sluier die een bruid draagt was oorspronkelijk een geknoopt netje om haar te beschermen tegen het kwaad. Nu kennen we nog de uitspraak: De knoop door hakken (Een beslissing nemen om door te kunnen gaan) en het leggen van een knoop in je zakdoek om iets niet te vergeten.
Koorden en knopen magie is op vele manieren toe te passen. Ter bescherming, als je op reis bent of je op plekken begeeft waar je je niet op je gemak voelt. Om betere prestaties te leveren tijdens werk of studie. Het verzegelen van een besluit of toewijding. Maar ook om een ander te helpen. Hierbij is het van belang dat de persoon op de hoogte is van de magische intentie waarmee je het koord hebt opgeladen en bereid is om er mee te werken. Je kunt ook een koord maken dat dient als een draagbare magische cirkel om in te werken. Knoopmagie kan je ook inzetten om iets los te laten, zoals angst of verdriet. Daartoe visualiseer je de pijn in de knoop. Geef je zelf wat tijd om je evenwicht te hervinden en maak de knoop dan los.
Een magisch koord wordt gemaakt van natuurlijk materiaal zoals wol, katoen of zijde. In mijn ogen mist synthetisch materiaal kracht. Het is mooi als je de draden zelf kunt spinnen van ruwe wol. Bedenk dat je met elke handeling de kans hebt om het materiaal te voeden met jouw intentie. Met het vlechten kun je de dikte van het koord bepalen. Om het rafelen van de uiteinden te voorkomen doop je ze in gesmolten was van een kaars. De kleur, maar ook het aantal knopen kun je aanpassen aan je magische intentie. Elk getal heeft net zoals kleur zijn eigen vibratie. Je kunt dit inzetten om je magie te versterken. Werk alleen, tijdens maanlicht en eventueel op de juiste dag en planeet uur. Gebruik passende wierook en kaarsen. Desgewenst kun je haren, veren, kralen of ander materiaal in je koord verwerken. De lengte is afhankelijk van het doel wat je voor ogen hebt. De maat van je gespreide armen of de lengte van je lichaam geven een persoonlijke tint. Tijdens het vlechten van het koord visualiseer je het gewenste effect. Je kunt ook een zelfgemaakte spreuk reciteren. Laad het koord op door haar door de wierook en de vlam te halen. Je kunt er ook op blazen. Trek een pentagram over het koord. Tijdens het knopen verzegel je de intentie. Dit kan de traditionele negenknopen spreuk zijn, maar ook een die aangepast is aan het aantal dat je hebt gebruikt.
Met de knoop van één begint mijn magie meteen Met de knoop van twee Geef ik snelheid mee Met de knoop van drie geef ik aan voor wie Met de knoop van vier Haal ik de kracht hier Met de knoop van vijf Groeit zij buiten kijf Met de knoop van zes Snijdt zij als een mes Met de knoop van zeven Wil ik uitkomst geven Met de knoop van acht Is mijn magie volbracht Met de knoop van negen Geef ik haar mijn zegen
Er zijn vele voorbeelden te vinden van rituelen met koorden. Mijn overtuiging is dat een ritueel de meeste kracht heeft als je haar zelf ontwerpt. Als het koord haar dienst gedaan heeft kun je haar het beste verbranden.
Maankoorden. Met het maken van maankoorden ben je instaat om de kracht van een specifieke maanfase vast te leggen in het koord om op een later tijdstip te gebruiken. De kracht van de maanfase wordt vastgehouden door de knopen die je in het koord legt. Het is natuurlijk altijd beter om te wachten tot de juiste maanfase is aangebroken. Om een maankoord te maken vlecht je een koord op het tijdstip van de gewenste maanfase. Gebruik een kleur die de kracht van die maanfase ondersteunt. Pas ook je wierook en de kleur van je kaarsen aan. Tijdens het vlechten reciteer je een zelfgemaakte spreuk of mediteer je op haar specifieke energie. Laad het koord op met de wierook en haal haar vluchtig door de vlam. Desgewenst kun je een passende Godin aanroepen. Trek een pentagram over je koord met je Athame of je vinger. Knoop dan je negen knopen en gebruik de laatste om de uiteinden aan elkaar te binden. Leg het koord om je kaars en laat haar daar een tijdje liggen. Berg haar op in een zakje en bewaar haar bij je andere werktuigen. Als je met je maankoord wilt werken houd je haar in je hand of leg je haar in een cirkel rond een kaars. Het is niet noodzakelijk om het koord weer op te laden. Door de knopen blijft de kracht van de maanfase behouden.
Weermagie
Het idee dat je het weer zou kunnen beïnvloeden heeft de mens al sinds de oudheid bezig gehouden. Het belangrijkste motief had te maken met het feit dat ze afhankelijk waren van het weer voor de oogst. Te weinig regen zou het gewas verschralen en zonder wind kwam een zeeman niet op zijn bestemming om te vissen. Figuren die werden geacht het weer te kunnen beïnvloeden of te voorspellen namen een prominente plaats in binnen de gemeenschap. Vaak was het de koning, een priester, medicijnman of sjamaan. Dat dit een ridicule bezigheid kon zijn blijkt wel uit het feit dat de weermannen uit die tijd vaak door geweld om het leven kwamen. Zolang het weer gunstig was voor de oogst hadden zij veel macht, aanzien en rijkdom. Maar op het moment dat zij het aan het verkeerde eind hadden werden zij verdacht van kwade machten. Om weermagie te bedrijven werd vaak gebruik gemaakt van sympathetische magie. Dit wil zeggen dat in het klein werd nagebootst wat men in het groot wilde hebben. Om regen af te dwingen werden takken van de Brem in water gedoopt en daarmee besproeide men het land. Brem had de reputatie winden aan te roepen waarmee regen kon worden aangevoerd. Een gelijk resultaat werd verwacht van een vuursteen over de schouder naar het westen gegooid. De vuursteen symboliseerde het onweer en het westen is de windrichting waar de meeste kans is op vochtige lucht. Andere vormen van weermagie zij het verbranden van varens om regen op te roepen of het losmaken van knopen voor wind. Andere vormen van weermagie zij het verbranden van varens om regen op te roepen of het losmaken van knopen voor wind.
Maar er werden ook wel varkensharen gekookt om wind op te roepen. Men meende dat de varkens de wind kunnen ruiken. Dit gebruik heeft waarschijnlijk te maken met de observatie dat varkens beweeglijker dan normaal zijn als er een weersverandering op komst is. En daarmee komen we bij de meest waarschijnlijke manier waarop de weermagiërs te werk gingen: Zij observeerden de natuur, trokken daar hun conclusies uit en verwerkte dit in een ritueel. Niet alleen de hemel, maar ook het planten en dierenrijk werd bestudeerd op zoek naar tekens van weersveranderingen.
Tekens van regen: De anemoon sluit zijn bloem. Het pluis van de paardebloem valt af zonder invloed van de wind. De bloem van de guichelheil blijft dicht in de ochtend. Het blad van de klaver voelt ruw aan. De roeken zijn luidruchtig. De zwaluw vliegt laag bij de grond. Een rode zonsopgang. Een groene tint boven de avondzon. Een bleke maan. Een ring om de maan. Mist vanaf het land.
Tekens van mooi weer: Een rode zonsondergang. Een heldere maan. Mist vanaf zee. Spinnen actief met weven. Als vleermuizen vliegen. Als muur zijn bloempjes opent is er minimaal 4 uur geen regen. Als er in de ochtend blauwe plekken te zien zijn tussen de bewolking. Als de regen valt voor 7 uur is het droog om 11 uur.
Of het weer werkelijk beïnvloedbaar is via magie lijkt mij discutabel. Er zijn mensen die beweren dat het weer beïnvloedbaar is door gedachten. Of het waar is of niet, we hebben te maken met zeer grote krachten. Elke vorm van magie beïnvloed een bestaand evenwicht. In mijn ogen zijn die krachten te groot om de gevolgen te overzien.
Het ligt meer voor de hand om gebruik te maken van de energie van het weer. Elk weerstype heeft zijn eigen energie die je kunt aanwenden om je doel te bekrachtigen. Enkele suggesties: Regen: reinigen Sneeuw: transformeren Wind: van richting veranderen Zon: energie Dauw: regenereren IJs: vastleggen
Zwarte magie.
Magie is al zo oud als de mensheid zelf. Men was er van overtuigd dat alles om hen heen bezield was. Of dit nu om het weer, het gewas, een verblijfplaats of een ziekte ging. Om de geesten gunstig te stemmen leerden zij er mee te communiceren. Naarmate zij de kunst machtig werden en leerden hoe zij zich moesten wapenen tegen “kwade geesten” en leerden zij ook hoe ze te manipuleren. Met zwarte magie komen we in contact met de donkerste aspecten van ons zijn. De motieven om zwarte magie te bedrijven zijn niet langer ethisch maar egoïstisch. Hoewel we geneigd zijn om de magische kunsten van onze voorouders te romantiseren, was dat lang niet altijd het geval. Over de hele wereld zijn praktijken bekend die middels verminkingen of rituele offers het doel hadden de macht over bepaalde zaken af te dwingen. Toen, maar ook in de 21ste eeuw! De meeste gevallen van zwarte magie blijken echter een product te zijn van onze eigen angst. Een niet te onderschatten aspect, daar magie voor een groot gedeelte stoelt op de kracht van de gedachte. Alleen al het toelaten van de gedachte dat een vloek jouw leven zou beheersen is genoeg om angst te zaaien. Vertrouwen in je zelf en het distantiëren van zwarte magie is dus in veruit de meeste gevallen afdoende om er niet door te worden geraakt.
Van origine is hekserij geen duistere kunst. Veel van de vervolgde heksen waren niet meer dan kruidendeskundigen met kennis van de wetten der natuur en de verbanden onderling. Het is dan ook verschrikkelijk dat in de middeleeuwen duizenden vermeende heksen onschuldig zijn verbrand. Ik denk wel dat er door het geromantiseerde beeld dat momenteel leeft in de hedendaagse hekserij een deel onderbelicht blijft. Namelijk dat de kennis en kunde van de hekserij in verkeerde handen ook veel onheil kan brengen. Denk maar aan het Satanisme en de Voodoo. Het is niet mijn bedoeling om beide te bestempelen als alleen maar zwarte magie, maar het zijn wel twee sprekende voorbeelden van hoe het mis kan gaan als er mensen mee aan de slag gaan die leven met wrok en jaloezie. Het valt niet te ontkennen dat bij veel mensen nog steeds een angst leeft voor heksen. En juist de angst kan alles weer buiten proporties brengen zoals dat ook gebeurde bij het verschijnen van de Heksenhamer. Als beoefenaarster van magie zie ik het dan ook als een grote verantwoordelijkheid om er zeer integer mee om te gaan. In die zin begrijp ik ook wel de geheimhouding van verschillende groeperingen. Maar ook hier schuilt weer een adder onder het gras. Door de geheimhouding weet je niet precies van te voren waar je je mee in laat. Met name de verschillende loges hebben hierdoor een slechte naam gekregen. (en vaak niet onterecht)
Als je de principes van magie onder de knie hebt kan er een gevoel van onaantastbaarheid ontstaan. In deze potentiële gevaarlijke situatie kan de scheidingslijn tussen witte en zwarte magie heel dun worden. Want een ieder bezit zijn duistere kanten, net zoals er in elke man een vrouwelijk deel zit en in elke vrouw een mannelijk deel. De ware kunst is dan op het verlichte pad te blijven.
Elk ei dat is gelegd op witte donderdag (de donderdag voor Pasen, de dag dat Jezus zijn laatste avondmaal had) heeft een éénmalige magische kracht. Je kunt de eieren bewaren voor als je ze nodig hebt, ze zullen niet verrotten. Neem het ei en wrijf er mee over de kwaal. Begraaf het vervolgens op een plek waar nooit gelopen wordt. Als het ei is vergaan zal de kwaal verdwenen zijn.Natuurlijk werd de handeling begeleid met de nodige hoeveelheid "wees gegroetjes".
Wie heeft het als kind niet gezegd? Verkleed als tovenaar, heks of goochelaar gaven we hiermee onze kunsten kracht. Ook ouderen gebruiken het woord, maar dan in de zin van “onbegrijpelijk”. Maar waar komt dit woord eigenlijk vandaan?
Veel heksen hechten er waarde aan dat de kaars door en door gekleurd is. Mijn eigen ervaring is dat andere kaarsen ook kunnen werken. Niet alleen het feit dat de kaars door en door gekleurd is geeft de doorslag of je magie zal werken. Er zijn meerdere facetten waarmee je rekening kunt houden om het geheel kracht te geven. Uiteindelijk doen je eigen concentratie, visualisatie en wilskracht dat.
De Romeinse god Janus wordt vaak met een sleutel afgebeeld. Hij is heerser van doorgangen, het begin en einde en de deur van de zon. De maand Januari is naar hem vernoemd. Met zijn twee gezichten, waarmee hij naar het verleden en het heden kon kijken, functioneerde hij als de wachter van het pad der initiatie.
Een magisch vierkant is een rooster waarin getallen zo zijn geordend dat de rijen en kolommen elk het zelfde getal opleveren als ze worden opgeteld. Dit getal wordt de constante genoemd. De afmetingen van een magische vierkant noemen we de orde, welke aan gegeven wordt met N. Met de orde kun je de constante berekenen met behulp van de volgende formule: 1/2(N3+N)
De geschiedenis van het magische vierkant gaat terug tot voor onze jaartelling. Volgens de Chinese overlevering had de mythische keizer Yu een visioen waarin hij aan de oever van de rivier Lo een schilpad zag. Op het schild ontwaarde hij een rooster van 3 bij 3 waarin de getallen 1 t/m 9 waren verwerkt in de vorm van punten. Tot zijn verbazing ontdekte hij dat de som van de rijen, kolommen en diagonalen dezelfde uitkomst hadden. Het werd geïnterpreteerd als een bovennatuurlijk teken van orde en balans in het universum en zou daarom magische krachten bezitten. Dit meest elementaire magische vierkant werd de Lo shu genoemd, wat “kaart van de rivier” zou betekenen. Vanaf die tijd speelde de Lo shu een belangrijke rol in het Chinese denken. Zij diende als inspiratie bron voor het bouwen van tempels met negen ruimtes. De posities van de getallen werden verwerkt in de Daoist dans en houdingen in de tai chi. Daarnaast werd ze gebruikt in toekomstvoorspellingen, talismannen en Feng Shui. Voor de Chinezen staan de even getallen staan voor Yin, de aarde, het vrouwelijke aspect, en de oneven getallen voor yang, de hemel, het mannelijke aspect.
